Deze maand gaat onze jongste dame gestart met dansles. Ze heeft er zoveel zin in. Als het aan haar ligt kan ze de hele dag wel dansen. Ik geniet daar echt van. En regelmatig dansen we ook samen. Heerlijk, lekker bewegen op muziek. Lekker in je lijf zijn, waardoor spanning minder wordt.

Vlak na een coachgesprek die ik had met een waardevolle vrouw kreeg ik een voicemail berichtje van de dansschool voor onze dochter waar ik die week een mailtje naar had gestuurd voor een proefles. Wel bijzonder, omdat we het tijdens het coachgesprek het ook over dansen hadden en ze er voor gekozen had om iets los te laten waarin ze er voor anderen was en er voor koos om zichzelf iets te gunnen.

liefdevol en genadig zijn

Tijdens het gesprek ging het ook over het donkere, zware niet willen voelen. Het oordeel niet willen horen, terwijl het er wel is. Mooi om te zien hoe het haar lucht gaf om eerlijk te laten zijn wat er is, er niet langer bij weg te gaan, maar het er te laten zijn. Datgene wat je niet wilt voelen welkom te heten. Ze ontdekte wat ze allemaal ging doen om maar vooral niet bij dat nare gevoel te zijn.

Datgene wat je niet wilt voelen welkom te heten. Is dat makkelijk? Nee, zeker niet. Maar wel helend en goed. Afgelopen tijd merkte ik in mijn eigen traject ook dat er veel delen van mezelf waren die er niet mochten zijn, waar ik niet trots op was, maar doordat ik ze wegduwde juist alleen maar groter werden. En daar zit ik nog steeds volop in. Mooi om juist ook nu al naast een ander te mogen staan, waar ik zelf ook nog mee loop te stoeien, daarin liefdevol en genadig aanwezig te zijn. En te beseffen dat ik daarin ook liefdevol en genadig naar mezelf mag zijn.

vulkanen van genade en dansend water

Een tijdje terug las ik in het boek van stromen van water van Sharon Garlough Brown het volgende:
‘Zie uit naar vulkanen van genade, trouwe maar onvoorstelbare uitbarstingen die weigeren zich in toom te laten houden of zich te laten beteugelen. Wacht. Zie uit. Hoop. Bid. Geniet van de schok en de verwondering bij het zien van de explosieve kracht van dansend water dat zich door geen diepte of duisternis laat tegenhouden.’
Toen ik dit las moest ik direct denken aan die waardevolle vrouw met wie ik het coachgesprek had. Vooral vanwege de vulkanen en het dansende water. Ze deelde eerder al met me dat ze van binnen soms een vulkaan voelde, die bijna op ontploffen stond. En nadat ze tijdens een van de sessies met aandacht bij die interne vulkaan kon zijn ervaarde ze opluchting, ontlading en rust.

Ja, vulkanen van genade en de kracht van dansend water sprongen er voor mij uit. Juist omdat het in dit gesprek ging over oordeel en een diep zwaar gevoel wat ze voelde, maar niet wilde voelen. Maar ook verontwaardiging en boosheid die ze van zichzelf niet mocht voelen, die ze onderdrukte. En het oordeel dat ze naar zichzelf had, maar waar ze ook niet bij wilde zijn. Ik deelde deze woorden met haar en ik merkte dat het mezelf ook raakte. Zo mooi hoe Papa alles leidt en juist deze woorden zo passend voor haar waren op dat moment.

En met dat ik over dansen nadacht, moest ik denken aan een ondernemers dag, waar ik een paar jaar geleden was. Ik kreeg voor mijn bedrijf een beeld van dansende vrouwen en dansende kleine meisjes. Tijdens diezelfde ondernemers dag danste ik voor een groep vrij onbekende vrouwen op het lied vrijheid. De zin ‘dans zonder last op je schouder, daar is genade voor jou!’ sprong en springt er voor nu nog mij uit. Genade. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

dans van genade

Ik moest ineens denken aan een dans van genade. Wat hebben we vaak oordeel naar onszelf, wijzen we onszelf af, willen we niet voelen wat er wel is. Hoe zou het zijn als we wat vaker de dans van genade gaan dansen? Samen met Papa, Jezus en de Heilige Geest.

En nee door die dans maken we de zware, moeilijke dingen niet weg. Maar leren we juist om genadig te zijn over alles wat er bij ons is. Het oordeel, het zware, het venijnige, het moedeloze, het onzekere, het goed willen doen. Maar hierdoor komt er ook ruimte voor het blije, onbevangene, spontane en het enthousiaste in ons.

dans je mee?

Dans jij mee met de dans van genade? Ook al voel jij die genade naar jezelf nog niet? Als jij in beweging komt en gaat dansen met Papa, Jezus en de  Heilige Geest, weet ik zeker dat er iets moois gaat gebeuren. Stapje voor stapje. Danspasje voor danspasje. Dans je mee?

Of ben je het dansen verleerd? Verlang je er wel naar om weer te gaan dansen, om niet alleen het zware, maar ook het luchtige in het leven te voelen? Verlang jij er naar om de dans van genade (weer) te kunnen dansen? Jezelf minder te veroordelen en meer genadig te zijn naar jezelf? Dan ben je van harte welkom bij mij in de praktijk of tijdens de themalunch kwetsbaar en krachtig op vrijdag 28 november 2025.

Het bericht dans van genade verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Vorige week kon je een blog lezen waarin ik deelde dat ik van huppelen en dansen wel blij wordt, dat heeft voor mij alles te maken met weer in verbinding komen met jezelf, met je kleine meisje. Jezelf durven zijn. In vrijheid jezelf. Houdt jij ook zo van dansen? Vind jij het ook heerlijk om even lekker te spelen als een klein kind? Maar waarom doe je dit eigenlijk?

Een valkuil kan zijn is dat je zo verlangt naar lichtheid en even niet wilt voelen hoe pittig je sommige dingen vindt. Je wilt je pijn of je angst niet voelen en daarom ga je maar grappig doen. Tijdens het kloosterweekend waar ik samen met een coach heenging vroeg ze mij op een gegeven moment ook om ruimte te maken voor mijn pijn. En het veld in te gaan. Maar wat deed ik? Ik ging rennen, dansen, huppelen en zelfs een radslag doen. Maar terwijl ik dat deed voelde het ergens wel ongemakkelijk. Daar waar het soms ook heel bevrijdend kan werken en kan helpen om in verbinding te komen met mezelf, was dit het nut niet. Nee, ik ging weg bij mijn pijn. Ik wilde er op dat moment niet bij zijn.

Een andere valkuil van mij kan soms zijn om steeds het positieve te benoemen. Ook dat is op zich een prima eigenschap. Al kan het niet altijd helpend zijn wanneer je juist ruimte wilt maken voor je pijn. Ik ga dan als het ware bagatelliseren en daarmee maak ik  mijn pijn weg.

Overigens heel herkenbaar om niet bij je pijn te willen zijn. Pijn doet gewoon pijn en je wilt pijn niet altijd voelen. Zeggen we ook niet vaak tegen onze kinderen, heb je pijn? Kom maar, kusje er op en weer door. Dan hoef je je pijn niet te voelen. Wat doe jij of ben jij gaan doen om je pijn niet te hoeven voelen? Ga je heel veel dingen doen, om maar niet te hoeven voelen. Of ga je de clown uithangen? Of ga je bagatelliseren?

Het is zo helend om je pijn wel te voelen. Om te rouwen, te huilen om de pijn die jij kent in jouw leven, om wat voor reden dan ook. Loop niet langer weg voor je pijn, maar laat je scherven er zijn.

Dit doet me denken aan Dina (is fictieve naam), de eerste keer dat ze bij me kwam zei ze ‘Ik verlang er zo  naar om mijn leven ten volle te leven. Ik verlang naar heelheid.’ Gaandeweg haar proces lukte het haar steeds meer om ruimte te maken voor haar pijn, haar gebrokenheid er te laten zijn. En aan het einde van het proces liet ze me de afbeelding zien die je boven deze blog ziet. Tijdens een coach sessie had ze de vaas laten vallen. Dit was zo’n bijzonder, bijna heilig moment. De rillingen liepen over mijn armen.

De eerste keer lukte het haar niet om de vaas los te laten, pas na de derde keer viel hij in stukjes op de grond. De vorm van de scherven en de plek waar ze lagen was ook zo bijzonder. Dit was echt een moment waarop we samen de Heilige Geest echt aan het werk hebben gezien. Zo bijzonder om haar naar de scherven te laten kijken en te zien dat het goed was. Hoe pittig of pijnlijk sommige scherven ook waren, dit waren wel haar scherven en haar verhaal.

En in het laatste gesprek zei ze ‘deze gebroken vaas, staat symbool voor het omarmen van mijn verhaal, mijn gebrokenheid er laten zijn. Niet langer willen fiksen wat gebroken is, maar laten zijn wat er is. En in de pijn en in de scherven heb ik echt ervaren dat Jezus er bij was. Hij wil me helen en genezen wanneer ik mijn scherven aan Hem geef. En door ruimte maken voor mijn gebrokenheid en pijn en dit te durven voelen, lukt het me nu om mijn leven weer ten volle te leven.’

Verlang jij er ook naar om jouw leven ten volle te leven? Meer te laten zijn wat er is? Jouw eigen verhaal liefdevol te omarmen? Wil je leren niet langer weg te lopen voor je pijn, maar je gebrokenheid er te laten zijn?

Dan ontmoet ik jou graag! Ik wandel graag een tijdje met jou mee, zodat jij leert om jouw eigen verhaal liefdevol te omarmen en te groeien in het besef hoe waardevol jij bent.

Het bericht je scherven er laten zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Wat ben ik dankbaar voor mijn persoonlijke proces van de afgelopen jaren, en mijn leerzame reis als ondernemer. Al was het echt niet altijd makkelijk. Er waren momenten, waarin ik me onzeker, verdrietig, boos of alleen voelde. Maar steeds opnieuw heb ik ervaren dat ik er niet alleen door heen hoefde, maar dat Papa bij me was. Ik vind het zo mooi om steeds meer te mogen gaan ervaren dat ik het ondernemen echt samen met God mag doen, steeds opnieuw op Hem mag leren vertrouwen en me laten leiden door Zijn Geest.

Ook ben ik dankbaar voor de mooie gesprekken die ik heb mogen voeren met waardevolle vrouwen. Onderwerpen die voorbij kwamen waren ‘je zorgen maken, keuzes maken, je eigen verhaal omarmen, onzekerheid, angst en boosheid durven voelen, dankbaar zijn, liefdevol leren zijn naar jezelf, je lat lager leggen, maar ook ruimte maken voor je piekergedachten.’

Ja, maak maar ruimte voor je piekergedachten. Huh? Denk je nu misschien wanneer je dit leest. Ruimte maken voor mijn piekergedachten? Maar ik wil helemaal niet piekeren. Ik mag me toch geen zorgen maken voor morgen? Hoezo dan ruimte maken voor mijn piekergedachten? Ik wil helemaal niet piekeren. Ik ben wel klaar met mijn piekergedachten.

En heel eerlijk, soms vind ik dat zelf ook nog lastig, dan heb ik de neiging om te kijken naar datgene wat ik niet heb. Of dan ga ik me met een ander vergelijken en denk ik ‘wat zij heeft, dat zou ik ook wel willen’. Of ik pieker en maak me zorgen over de toekomst van mijn onderneming. Mijn eerste neiging is dan ook om niet te willen piekeren of me geen zorgen wil maken.

Ik begrijp dan ook heel goed, dat je liever niet wilt piekeren. Het kan veel negatieve energie kosten. Het neemt de vreugde van vandaag weg, zoals een oud gezegde dat zo mooi zegt. Geen zorgen voor morgen, want morgen heeft genoeg aan zijn eigen lasten. En dat is ook zo. Maar het is niet helpend om tegen je piekergedachten te zeggen dat ze er niet mogen zijn. Ook is het niet helpend om ze te negeren.

Je piekergedachten kunnen een signaal zijn voor iets wat je bezighoudt, maar waar je niet voldoende aandacht aan hebt gegeven.  Wanneer je er aandacht voor hebt en ruimte voor maakt kun je bij jezelf nagaan wat jij op dat moment nodig hebt. Probeer maar iedere dag een moment of twee momenten te nemen om uitgebreid te piekeren en alle beren die je op de weg voor je ziet op te schrijven. Doe het maar, maak maar ruimte voor je piekergedachten.

Of vind je dat spannend en ben je bang dat je er in blijft hangen en er helemaal niet meer uitkomt? Wanneer jij ruimte maakt voor je piekergedachten, dan voelt datgene in jou dat zich zo zorgen maakt gezien. En wanneer het zich gezien voelt zullen de piekergedachten ook minder worden. Wanneer je niet zo van het schrijven bent, kan het ook helpend zijn om je piekergedachten met een ander te delen. Het uitspreken van waar jij over piekert helpt je ook om de piekergedachten minder te laten worden. Wanneer er niet iemand anders is om je pieker gedachten mee te delen, kan het ook heel helpend zijn om je piekergedachten in gebed bij je Maker te brengen. Niet om ze daarmee weg te maken, maar juist om je piekergedachten serieus te nemen.

Maak dus ruimte voor jouw piekergedachten, vecht er niet tegen of stop ze niet weg, want door er ruimte voor te maken worden je piekergedachten minder.

En tegelijkertijd mag je dankbaar zijn. Wanneer je liefdevol naar jezelf leert kijken en met datgene waar jij over piekert naar je Maker gaat, dan mag je ervaren hoe liefdevol Hij naar jou kijkt. Hij veroordeelt jou niet. Hij houdt van jou! En die liefde van Hem voor jou, dat mag je dankbaar maken. Dankbaar voor Zijn oneindige liefde voor jou en mij. Dankbaar om wat Hij heeft gedaan. Daarom wil ik nu afsluiten met een lied dat ik heb geschreven:

Ik wil U danken voor Uw liefde, Uw eindeloze trouw. Jezus gaf voor mij Zijn leven, zei daarmee, Ik hou van jou. Ja, Uw liefdevolle armen, U slaat ze om mij heen, zo wilt U mij laten weten, Ik laat jou nooit alleen.

God laat jou nooit alleen, waar jij op dit moment ook door heen gaat. Hoe jij je ook voelt, waar je ook over piekert of welke zorgen jij ook maakt. God is bij jou, Hij is om jou heen. En dat is iets waar je dankbaar voor mag zijn.

Zo is er ruimte voor jouw piekergedachten, datgene waar jij je zorgen over maakt, maar ook reden voor dankbaarheid. Dankbaar omdat jouw Maker van jou houdt en altijd bij jou is, waar je ook door heen gaat.

Het bericht dankbaar zijn en je zorgen er laten zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Begin oktober kon je een blog lezen over je plek innemen als kind van der Koning der Koningen naar aanleiding van de film de Lion King.

Deze week wil ik daar op voortborduren. Wanneer jij namelijk je plek gaat innemen ga je merken dat je sterker bent dan je denkt. Wanneer jij namelijk je plek gaat innemen als geliefde Koningsdochter van de Koning der Koningen. Dan besef je dat het niet in eigen kracht hoeft te doen, maar dat de Koning der Koningen jouw de kracht geeft om samen met Hem te regeren. Je hoeft de dingen niet in eigen kracht te doen en juist op de momenten dat jij je niet sterk voelt, mag je naar je Maker gaan en Hem vragen om kracht.

Je hebt koninklijk bloed. Wanneer jij je meer in je identiteit als geliefde Koningsdochter gaat staan, dan mag je ook Zijn kracht ervaren. Ga het maar doen. Zeg het maar hardop, dat je een geliefde Koningsdochter bent. Al zullen er ook nog steeds momenten zijn dat jij je niet zo voelt. Toch is het zo helend en helpend om deze waarheid over jouw leven hardop te blijven uitspreken.

Een valkuil is dat je jezelf gaat overschreeuwen en dat je denkt dat je het allemaal zelf wel kunt, je bent tenslotte een Koningsdochter? En ja, dat ben je ook. Maar je ontvangt kracht van de Koning der Koningen. Hij is het die jou iedere dag opnieuw nieuwe kracht geeft. Begin je dag dan ook maar met te bidden. ‘Koning der Koningen, help me om als Uw geliefde Koningsdochter mijn kroon waardig te dragen. Mijn plek in te nemen en datgene te doen wat U in mijn hart heeft gelegd.’

Door je kroon te dragen en je plek in te nemen als geliefde Koningsdochter mag je beseffen en ervaren dat je sterker bent dan je denkt. Door eerst liefdevol te laten zijn wat er is. Misschien denk je wel ik ben niet goed genoeg, of dat kan ik echt niet. Dat is echt niets voor mij. Geef maar ruimte aan die gedachten en voel maar wat dit met je doet. Om vervolgens wanneer je hebt ervaren hoeveel last je hebt van deze gedachten, af te rekenen met deze leugen. Je Maker wil jou hierbij helpen en Hij het is die jou steeds nieuwe kracht geeft. Vraag Hem maar of Hij jou wil helpen om af te rekenen met deze leugen. Vraag de Heilige Geest maar ‘Geest van waarheid, help mij af te rekenen met de leugen dat ik dit niet kan of niet goed genoeg ben’.

Laat je niet langer leiden door de leugen dat je niet goed genoeg bent, of dat je het niet kunt. Jij bent als geliefde Koningsdochter van de Koning der Koningen sterker dan je denkt, want jij beschikt over de kracht van de Leeuw van Juda! En daarom ben jij sterker dan je denkt.

Het bericht sterker dan je denkt verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Het is alweer een tijdje geleden dat het filmpje van Arjen Lubach, te veel coaches werd gedeeld. Heb jij dit filmpje ook gezien? Ik moest er in eerste instantie door de beelden wel heel hard om lachen. En het klopt ook wel, er zijn veel coaches in Nederland. Toch merkte ik ook dat er iets in mij was dat geraakt werd. Weer kwamen daar die belemmerende overtuiging ‘je bent niet goed genoeg, zie je nu wel als coach stel je tegenwoordig echt niet meer zoveel voor, want iedereen kan coach worden.’ Ook merkte ik dat ik de neiging had om mezelf te gaan verdedigen, maar ik heb wel een opleiding gedaan van twee jaar, dus ik ben wel een goede coach.

Herken jij dit? Dat je denkt dat je niet goed genoeg bent? Dat een ander maar iets hoeft te zeggen over iets wat jij niet goed doet en je voelt je aangevallen en hebt het gevoel dat jij je moet gaan verdedigen?

Zelf heb ik jarenlang met deze gedachten geworsteld dat ik niet goed genoeg was, niet als vrouw, niet als moeder, niet als vriendin, niet als… ja ga nog maar even door. Steeds kwam die belemmerende overtuiging in mij weer naar boven drijven.

En nu met het bekijken van dit filmpje, werd ik dus weer even geraakt. Gelukkig wist ik nu hoe ik daar mee om kon gaan en dat het er mag zijn. En nee, daar is niets zweverigs aan. Dat is gewoon laten zijn wat er is. Nou ja, gewoon. Dat is soms best een uitdaging, om zonder oordeel te laten zijn wat er is. Maar het is wel heel helpend, eerlijk delen dat er iets in mij was dat mij raakte, het was niet heel groot ofzo, maar door het te delen, dat luchtte wel op. En de herkenning van anderen te horen, dat gaf weer verbinding en daardoor werden de gedachten dat ik niet goed genoeg ben weer minder.

Herken jij je in de gedachten dat je niet goed genoeg bent of niet goed genoeg voelt? En hoe ga je daar mee om? Doe je alsof die gedachten er niet zijn? Ga je heel hard je best doen om maar wel goed genoeg gevonden te worden door anderen? Of ga je heel hard tegen jezelf zeggen ‘ik ben wel goed genoeg, ik mag er zijn’. En zeker, dat is ook waar! Je bent wel goed genoeg. Maar er is blijkbaar iets in jou dat dat nog niet gelooft en datgene in jou heeft het nodig om gezien te worden.

Wat zou jij er van vinden als jij je niet gezien voelde door een vriendin en die vriendin duwt jou ook nog eens weg en wil niet naar je luisteren, dan voel jij je toch helemaal niet gezien en gehoord? Dat gebeurt er bij jou, wanneer jij de gedachten in jou dat jij je niet goed genoeg voelt wegduwt en er geen aandacht voor hebt.

Ik gun het jou dan ook dat je wel aandacht hebt voor datgene in jou dat zich niet goed genoeg voelt. En nee, dat is niet makkelijk en is ook iets wat tijd nodig heeft. In mijn e-book niet goed genoeg geef ik je acht tips hoe je om kunt gaan met de momenten waarop jij je niet goed genoeg voelt. En de eerste tip is wat ik omarm je gevoelens van onzekerheid. Laat je onzekerheid er zijn en heb aandacht voor datgene in jou dat zich niet goed genoeg voelt.

Het bericht niet goed genoeg verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Vandaag is het moederdag. Hoe sta jij stil bij Moederdag? Wanneer het voor jou een moeilijke dag is met Moederdag om wat voor reden dan ook, wil ik je laten weten dat ik voor je bidt, dat je Papa’s Vaderarmen juist vandaag om je heen mag ervaren.

Zo bijzonder trouwens op de dag dat ik zelf bezig wilde met het uitwerken van deze blog kreeg ik een mailtje uit Peru, van een zendeling vrouw die me vroeg of ik mee wilde denken met een Moeder dochter dag. Mooi om zo mee te mogen denken en indirect ook iets voor de vrouwen daar te mogen betekenen. Het eerste dat in me opkwam was het hard op uitspreken van de woorden uit Jesaja 43:4 en Johannes 3:16. En daar waar jij of wereld staat, de naam van je dochter in te vullen.

Dit is misschien ook wel een mooie oefening voor jou om samen met je dochter te doen en zo samen een waardevol moment samen te creëren. Lieve…. (naam van je dochter), je bent zo kostbaar in Gods ogen, zo waardevol en Hij houdt zoveel van jou! Of lieve…., God heeft jou zo lief, dat Hij zijn zoon gaf voor jou! En wanneer je deze woorden dan uitspreekt naar je dochter mag je dit ook tegen jezelf zeggen.

Een andere tip/oefening die ik meegaf was: Kijk elkaar een minuut in de ogen kijken en vertel dan spontaan aan elkaar wat er in je opkomt, wat je mooi vindt aan elkaar of zeg tegen je dochter: ik zie jou! Je bent zo mooi, kostbaar en waardevol.

Hoe vaak zeg jij dat tegen je dochter? En hoe vaak laat jij de woorden die jouw hemelse Vader tegen jou zegt echt tot jou doordringen? Je bent zo kostbaar en zo waardevol in Gods ogen. Het is zo belangrijk voor jouw kinderen om te laten zien dat jij ook een geliefd kind bent van je Maker, dat je ze niet alleen liefde geeft, maar ook laat zien dat jij je geliefd voelt.

Stop daarom met vergelijken, en probeer niet steeds naar een andere moeder kijken. Je mag zijn zoals jouw Maker jou gemaakt heeft. Op jouw unieke manier moeder zijn voor jouw kinderen. Jouw plek innemen zoals alleen jij dat kunt. En wanneer je ergens tegen aan loopt, wees daar maar eerlijk over. Je hoeft niet perfect te zijn. Je mag gewoon zijn zoals je bent.

Als je deelt wat er bij jou van binnen speelt en dit niet langer voor je zelf houdt, dan zorgt dit voor verbinding met andere vrouwen en moeders en zal jij je minder alleen voelen. Samen als moeders er voor elkaar zijn. Om zo de kracht van kwetsbaarheid te ervaren, elkaar te bemoedigen, helpen en inspireren, van elkaar te leren. Ja, er gaat kracht uit van kwetsbaarheid. Juist in onze kwetsbaarheid wordt Gods kracht zichtbaar. In kwetsbaarheid ga je verbinding ervaren met anderen, omdat we allemaal tegen dingen aan lopen, bij niemand loopt het altijd en helemaal op rolletjes. Laat je niet langer weerhouden dat je als je moeder niet goed genoeg bent en dat een ander niet op jou of jouw verhaal zit te wachten. Maar reken af met deze leugens en groei in het besef hoe waardevol, kostbaar, geliefd en uniek jij als moeder bent, om kom zo tot bloei te komen! Lieve mama, draag je kroon en kom tot bloei!

Het bericht lieve mama je bent waardevol verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Waar denk jij aan bij een Koning? Iemand die ver van je af staat en op afstand is? God is gelukkig niet een wrede tiran, maar een liefdevolle Koning. Een Koning die het beste voor heeft met Zijn kinderen. Door Jezus en omdat God de Koning der Koningen is, zijn wij Koningskinderen, geliefde Koningskinderen.

Hoe is dat voor jou om te beseffen dat jij een Koningskind bent, een kind van de Koning der Koningen? Of vind je dat lastig voor te stellen en heb je het gevoel dat je niet goed genoeg bent of niet zoveel voorstelt?

Een Koning heeft iets waardigs over zich en straalt kracht en macht uit. Zo mag jij als een koningskind ook waardigheid uitstralen. Je mag jezelf laten zien, omdat je een Koningskind bent. Neem je plek maar in en laat je zelf maar zien. Niet om daar mee te zeggen, kijk mij eens, maar om daarmee iets te laten zien van de Koning der Koningen. Laat Zijn liefde voor jou maar bij je naar binnen stromen.

En ga staan in Zijn Koninklijke kracht, om Zijn liefde weer uit te delen. Maar doe dit niet te snel, je mag echt eerst Zijn liefde ontvangen. Je kunt namelijk pas uitdelen wanneer je het eerst zelf hebt ontvangen. Voel zijn liefde maar binnenstromen in jouw hart.

Voel Zijn liefde maar wanneer je door de natuur loopt, of wanneer je luistert naar een mooi lied, of wanneer je Zijn liefdevolle woorden in Zijn woord leest. Laat Zijn liefde maar echt binnenkomen. Ontvang Zijn liefde. Laat de woorden dat je een geliefd Koningskind bent, maar echt doordringen tot je hart. Voel Zijn liefde voor jou. Jouw Maker houdt intens veel van jou en heeft jou innig lief.

Ik wens jou toe dat je steeds meer mag beseffen hoe waardevol jij bent in de ogen van de liefdevolle Koning der Koningen.

Je mag jouw plek innemen, om zo tot bloei komen en je te kroon dragen als geliefde Koningsdochter. Nu al in dit leven, zodat je voorbereid mag zijn wanneer de Koning der Koningen, Koning Jezus terugkomt en we dan voor eeuwig bij Hem mogen zijn en onze kroon als geliefde Koningskinderen mogen dragen. 

Laat het maar echt tot je doordringen, je bent een geliefd Koningskind!

Het bericht een geliefd Koningskind verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Tot dat moment dat de verloskundige zei ‘zien jullie iets?’ Nee, ik zag niets, maar er zou wel iets zijn, want anders zei ze dat niet. ‘Jullie dochter het syndroom van down’. BAM. Ik donderde van mijn roze wolk. Hoe zou het gaan? Zal ik wel een goede moeder zijn?

Ik belde mijn moeder op en vertelde haar ‘gefeliciteerd, je bent weer oma geworden, maar ik moet er wel iets bij vertellen, ze heeft het syndroom van down’. Haar reactie zal ik nooit vergeten ‘weet je dat wel zeker? Want dat dachten we bij jou ook’. Dat kwam wel binnen. Die reactie had ik niet aan zien komen. Ik merkte dat dit me raakte, maar wist op dat moment niet zo goed hoe ik daar mee om moest gaan en ging er op dat moment dan ook maar niet op in.

Wat ik overigens wel bijzonder vond was dat er op het ontwerp van de geboortekaartjes kroontjes stonden. Dat was voor mij echt een knipoog van Boven. We wisten van te voren niet dat ze het syndroom van down had, en kinderen met het syndroom van down worden bij ons in de kerkelijke gemeente ook wel koningskinderen genoemd. Daarom kregen die kroontjes voor mij een extra betekenis. De tekst op het geboortekaartje was ‘je bent bijzonder, je bent een wonder’. Ja, onze mooie dame is bijzonder en een wonder. In haar kraamweek kwam de voorganger langs en lazen we samen uit Jesaja 43: 4 je bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol en Ik houd zoveel van jou!

Ja, ons meisje is waardevol en kostbaar. Maar we zijn allemaal waardevol en kostbaar. Ook jij bent waardevol! En niet alleen kinderen met het syndroom van down zijn koningskinderen. We zijn allemaal koningskinderen. Ook jij bent een Koningskind. Door Jezus ben jij, als jij Hem aanneemt in jouw hart, een Koningsdochter, een kind van de allerhoogste Koning!

Je bent een geliefde Koningsdochter. En als geliefde Koningsdochter mag jij jouw kroon gaan dragen. Neem je plek maar in als geliefde Koningsdochter. Zet die kroon maar op je hoofd, zodat je weer geloofd dat je waardevol bent en door Hem wordt gekend. Als koningsdochter mag jij jouw kroon waardig dragen. 

Jij bent een koningsdochter, laat dat maar echt tot je doordringen. Je bent intens geliefd door de Koning der Koningen.

Het bericht een koningsdochter verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Maar naast dankbaar voor onze mooie dame en wat ik van haar heb geleerd, merk ik dat het soms ook best pittig vind. Zeker nu ze ouder wordt en we nog steeds lopen te stoeien met haar zindelijkheid en ik haar ook niet altijd goed kan verstaan. Dat maakt me op die momenten verdrietig. Al merk ik ook dat er  iets in mij is wat ik dit verdriet niet wil voelen, omdat er dan tegelijk ook iets in mij is wat zich schuldig voelt. Vandaag wil ik ruimte geven aan dit verdriet dat het bij haar allemaal net even anders gaat, maar wil ik vooral ook dankbaar zijn om wie ze is. Dankbaar dat zij in ons leven is. Dankbaar om wie zij is. Door haar heb ik heerlijk mooie pure, lieve mensen leren kennen. En het heeft me een mooier mens gemaakt door te beseffen dat ieder mens waardevol is, met of zonder het syndroom van down.

We hebben allemaal ons eigen verhaal, of je nu het syndroom van down hebt of niet. Ieder mens is kostbaar, van onschatbare en waardevol.

En als ik dan ruimte heb gegeven aan mijn verdriet en naar mijn jongste dochter kijk, wat kan ik dan intens van haar genieten. Zo genieten om haar te zien genieten van de dingen die ze doet. Zij heeft mij echt geleerd om meer te leven in het nu en me niet te veel zorgen te maken. Want heel eerlijk, naast dat ik er nu soms pittige momenten zijn, kan ik ook piekeren over haar toekomst.

Wat is het dan heerlijk om wanneer zij thuiskomt uit school echt een moment de tijd te nemen om samen met haar te knuffelen en te genieten van het moment. Heerlijk om de tijd te nemen om samen te zijn en zo zelf ook weer te landen en als het nodig is ook gewoon te huilen om dat wat er niet is, zodat er weer ruimte komt voor datgene wat er wel is.

Dankbaar ben ik voor ons mooie dametje. Dankbaar dat zij me helpt om te leven in het nu, echt te genieten, en niet te ver voor uit te kijken, maar ook eerlijk mijn verdriet er te laten zijn en het niet weg te stoppen. Maar is dat ook niet de kunst van het leven? Alles er laten zijn, je lach en je traan, jezelf omarmen.  

Door mijn dochter met het syndroom van down heb ik geleerd mijn leven ten volle te leven en dat gun ik jou ook, dat je leert om alles wat jij ervaart er te laten zijn, waardoor je echte verbinding gaat ervaren met jezelf en de mensen om je heen!

Het bericht leven ten volle leven door dochter met syndroom van down verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

En iedere dag tijdens de 40 dagen tijd ben ik biddend begonnen. Iedere ochtend tijdens mijn stille tijd vroeg ik aan mijn Maker ‘Heer, wilt U tot mij spreken? Vader, wilt U me laten zien hoe ik mijn kroon mag dragen vandaag? En vervolgens sloeg ik Zijn Woord open.
En wat heb ik de afgelopen week al mooie en bemoedigende teksten ontvangen en een aantal daarvan wil ik ook met jou delen, om jou daarmee ook te bemoedigen.

Maar eerst nog weer terug naar het gebed. Zeg jij vaak tegen een ander, ik zal voor je bidden? Maar doe je het dan ook?
Afgelopen week had ik zelf een wat mindere dag, ik was moe, voelde me wiebelig en zat niet zo lekker in mijn vel. Aan het einde van de middag kreeg ik een appje van een cliënt, waarin ze vroeg ik of tijd voor haar had. Ik dacht ‘oh nee, niet nu, niet vandaag’, maar ik appte een half uur later terug, ‘ja hoor, ik heb nu wel tijd voor je’.

Ze vertelde wat haar bezighield en ik luisterde, zodat zij haar verhaal kon doen. Op een gegeven moment vroeg ik zal ik voor je bidden? ‘Ja, heel graag’, zo reageerde ze. En wauw wat was dat goed om zo voor de ander te bidden, maar door het gebed voor haar ook zelf weer rust te ervaren. Zo mooi hoe Papa dan werkt, dat Hij er voor zorgt dat ik voor een ander mag bidden en zo zelf ook weer rust mocht ervaren.

Er gaat zoveel kracht uit van gebed. Wanneer we onze zorgen en onze pijn in gebed aan onze Maker geven, geeft Hij ons Zijn rust en vrede en laat Hij ons merken dat Hij ons draagt.

Zou jij het ook fijn vinden wanneer ik voor jou bidt? Laat maar in persoonlijk berichtje weten waar ik dan voor mag bidden.

Maar nu weer terug naar de 40 dagen tijd, waar ik zelf dit jaar stilsta bij het thema je kroon dragen. Biddend je kroon dragen. Tijdens een van de stilte momenten kwam ineens weer het besef, ik kan en hoef mijn kroon niet in eigen kracht te dragen. Jezus geeft mij een kroon, Hij helpt mij mijn plek in te nemen en mijn kroon te dragen. En in dat besef moest ik denken aan een zin uit een lied een weg naar U van sela ‘U geeft wonderlijke kracht en vrede diep van binnen.’ Ja, God geeft ons kracht om onze kroon te dragen.

God geeft je Zijn Heilige Geest en de Heilige Geest helpt je om jouw kroon te dragen en jouw plek in te nemen. Je mag je Maker vertellen wat jou bezighoudt, je zorgen aan Hem geven, Hem danken voor wie Hij is. In Habakuk 3 lees je God de Heer is mijn kracht. Hij geeft je steeds weer nieuwe kracht om je kroon te dragen. Bid tot Hem en vraag Hem om kracht. In psalm 37:4 lees je Zoek je geluk bij de Heer, Hij zal geven wat je hart verlangt. Zoek Hem! Zoek en je zult Hem vinden. Roep maar tot Hem. Bid tot je Maker! Je mag je kroon biddend dragen! 

Het bericht je kroon biddend dragen verscheen eerst op Waardevol en Uniek.