De week voorafgaand aan het weekend merkte ik dat ik het spannend vond. Gedachten die in mij opkwamen waren ‘Ben ik wel goed genoeg als coach, kom ik niet te onzeker over? Kan ik de deelnemers wel goed genoeg helpen? Zijn de andere coaches niet veel beter?’

In die week heb ik veel gewandeld, heerlijk om de spanning er uit te wandelen. Maar wat me het meeste hielp was het besef en de vraag die ik mezelf stelde de dag voorafgaand aan de training, ‘mag ik onzeker zijn? mag ik geraakt worden?’ Er was iets in mij waarvan dat niet mocht, het kritische in mij wilde mij beschermen tegen een gevoel van onzekerheid en falen, en daarom ging datgene in mij van alles doen om niet te hoeven voelen.

Het hielp me om liefdevol te zijn naar dat kritische in mij, ik begrijp dat je me wilt beschermen tegen een gevoel van onzekerheid of voelen falen, maar dat is niet nodig. Het is niet erg om je onzeker te voelen, het is oké als dat gebeurd, daar ga ik dan voor zorgen. En zo voelde het kleine meisje in mij zich ook gezien, omdat ze hoorde dat haar onzekerheid er mocht zijn.

Doordat zowel het kritische in mij als mijn kleine meisje zich gezien voelde merkte ik dat er weer meer ruimte kwam en de onzekerheid minder werd.

Het lukte me nu weer om dankbaar en hoopvol te zijn. Dankbaar dat ik als coach mee mocht gaan en dat er na lange tijd dat het niet mogelijk was weer een Groundworkbasicweekend was met deelnemers. Maar naast dankbaar ook hoopvol. Ik was benieuwd welke mooie dingen Papa zou gaan doen. Jezus, mijn en onze Heelmeester. Ik mag liefdevol aanwezig zijn, maar helen kan ik niet. Ik mag het van Hem verwachten. Hij gaat met me mee. Hij geeft me rust, kracht, wijsheid en liefde om datgene te doen dat goed is voor de deelnemers, maar ook voor mezelf.

Dat nam niet weg dat de spanning helemaal weg was, nee maar het hielp dat die er mocht zijn. En ik nieuwsgierig en hoopvol mezelf kon afvragen: Hoe zal het gaan zo’n eerste keer? Perfect zal ik het nooit doen. En dat hoeft ook niet. Ik mag onderweg gaan samen met Jezus. En Hij loopt naast me en zegt You can do it! Yes, I can do it. Samen met Jezus in Zijn kracht.

Ook zei ik tegen mezelf ‘als ik me onzeker voel, dan mag dit er zijn en mag ik daar voor zorgen door er aandacht voor te hebben. Door even een momentje voor mezelf te nemen. Weer opnieuw verbinding te maken met mijn Maker en mezelf. Te zorgen voor datgene dat er is.’ En zo ging ik dankbaar en hoopvol naar de Basic training van Groundwork.

Verlang jij er ook naar om je niet meer te laten leiden door angst, door onzekerheid? Wil jij je niet meer laten leiden door het gevoel dat je niet goed genoeg bent? Neem dan contact met me op voor een kennismakingsgesprek om te kijken wat ik voor jou zou kunnen betekenen, want dat ben jij waard! Je bent waardevol, jij mag er zijn, met alles wat er bij jou is. 

Het bericht laten zijn wat er is verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Tot een tijd terug ik me ineens realiseerde, mag mijn angst er wel zijn? Mag ik wel bang zijn van mezelf? Of wil ik liever niet bang zijn en bid ik daarom snel Jezus geef mij Uw rust en vrede, en nee daar is absoluut niets mis mee. Als je daarom oprecht bidt wil Papa je dat ook zeker geven, maar om je angst in de ogen te kijken en er echt te laten zijn is er ook iets anders nodig. Dan is het goed om te beseffen dat er iets in je is dat zo bang is  waarschijnlijk je kleine meisje. En die is dat niet voor niets geworden, blijkbaar was er een reden voor waarom ze bang was, maar wilde ze of mocht ze dat in het verleden niet. En daarom drukte je haar maar weg, maar nu je ouder geworden bent mag je leren om je angst er wel te laten zijn en het in de ogen te kijken. En als je dat spannend vind, weet dan dat je dat niet alleen hoeft te doen. Jezus wil jou helpen om je angst in de ogen te kijken. Bid maar ‘Jezus help me om mijn angst niet langer weg te duwen, maar om mijn angst er te laten zijn en het in de ogen te kijken.’ Wanneer je dit leert zal je merken dat je kleine bange meisje zich gezien voelt en zal ze minder bang zijn.

Hoe ga jij om met angst? Mag jij bang zijn van jezelf of onzeker? Waar ben je dan bang voor? Voor afwijzing? Of dat je niet goed genoeg bent?

Om terug te komen op Webster wil ik een klein stukje met jullie delen. In de tuin van de bekende rupsen Hummel en Krummel, is Webster de bange spin op vakantie. Iedereen in de tuin is bang voor Webster, behalve Hummel en Krummel. En dan lees je over twee lieveheersbeestjes ‘misschien hebben Krummel en Hummel wel gelijk. We hebben Webster nog nooit echt goed bekeken. Laten we eens gaan kijken of Webster echt zo groot en eng is.’

Dit stukje was me eerder niet zo opgevallen, maar nu bedacht ik me, ja we mogen leren om onze angst in de ogen te kijken en nagaan waar we precies zo bang voor zijn. Maar wel in het besef dat we dit niet alleen hoeven te doen, maar dat Jezus bij ons is en ons hierbij wil helpen.

Vind jij het moeilijk om je angst in de ogen te kijken, maar verlang je er wel naar om minder angstig of minder onzeker te zijn? Dan wil ik je laten weten dat ik graag een tijdje met je meewandel om samen met jou en Jezus jouw angst in de ogen te leren kijken. Maak snel een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek. 

Het bericht je angst in de ogen kijken verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Dit is niet iets vanzelfsprekends. Er zijn nog zoveel momenten dat ik me laat meeslepen door negatieve gedachten over mezelf. Dan denk ik dat ik niet goed genoeg ben en voel ik me onzeker.

Zo mooi, om juist dan met Pinksteren samen met de andere koorleden van gospelkoor Magnify te zingen:

‘wat voel ik me soms onzeker, weet niet meer wat ik moet. Weet dan dat Ik altijd bij je ben, in wat jij denkt of doet. Ik wil U danken voor Uw liefde, Uw eindeloze trouw. Jezus gaf voor mij Zijn leven, zei daarmee: ‘Ik hou van jou’.

Bijzonder ook om dit lied te zingen, omdat ik dit lied samen met iemand van koor zelf heb geschreven op de wijs van the Rose. De eerste keer dat we dit lied gingen oefenen met koor kon ik het zelf bijna niet zingen vanwege de brok in mijn keel. Ik voelde me op dat moment ook weer even onzeker. Door mijn onzekerheid, ga ik aan mezelf twijfelen en voel ik me soms alleen, terwijl ik ook weet dat ik niet de enige ben met onzekere gevoelens, maar dat ieder mens daar mee te maken heeft, al is het dan in meer of mindere mate en op andere vlakken.

Wat is het mooi om juist die kwetsbaarheid er te laten zijn en in je onzekerheid je te laten vullen met Gods Geest. Te luisteren naar de woorden die Hij in je oor wil fluisteren. Wanneer ik mij onzeker voel of te veel last heb van negatieve gedachtes helpt het mij ook om te zingen ‘open mijn hart, open mijn ziel, ik ontvang Uw Geest, ik ontvang het leven’. Een prachtig lied van Gerald Troost over de goede gaven van de Geest.

Wanneer ik dat lied zing, voel ik mij weer rustig worden. Dan mag ik ervaren dat ik weer mag zijn zoals God mij heeft bedoeld, een vrouw die geniet van zingen, muziek, bezig zijn met taal en andere mensen bemoedigen. Dan verdwijnen de negatieve gedachtes over mezelf weer naar de achtergrond. Dan hoor ik weer Zijn stem en mag ik rust en blijdschap ervaren en beseffen: ja, ik ben waardevol. Ik mag er zijn.

Zullen we het vandaag met Pinksteren zingen? Open mijn hart, open mijn ziel, ik ontvang Uw Geest, ik ontvang het Leven. Ik wens je een waardevol Pinksterweekend dicht bij je Maker.

Het bericht ik ontvang Zijn Geest, ik ontvang het Leven verscheen eerst op Waardevol en Uniek.