In een eerdere blog knielen en overgave schreef ik over dat knielen, aan Jezus voeten bemoedigend kan zijn. Jezus wil je aanraken, wil je datgene geven waar je zo naar verlangt en wat je zo nodig hebt, wanneer je aan Zijn voeten neerknielt.

Toch is neerknielen, je aan je Maker overgeven niet alleen maar bemoedigend, het kan ook confronterend zijn. Wanneer je iets beseft waar je niet trots op bent. Zo besefte ik zelf een tijdje terug dat ik jaloers was. En jaloers op een ander zijn, daar ben ik niet trots op. Ik wil het liever niet zijn. En toch was ik het, maar ik was me daar eerst niet bewust van. Ik had een ander nodig die dit tegen me zei. Die spiegel van die ander hielp me om weer te beseffen dat ik me ergens aan vastklampte wat niet goed voor me was. Ik richtte mijn boosheid op de verkeerde mensen. En met dat ik me daar bewust van was, ervaarde ik al meer rust. Een spiegel voorgehouden krijgen is niet leuk, en voelt niet fijn. Maar het is wel nodig voor heling en groei.

En zo wil Jezus ons ook een spiegel voorhouden. Hij wil ons niet alleen maar bemoedigen en liefdevolle woorden toefluisteren. Maar Hij wil ook dat we eerlijk worden naar onszelf. Dat we niet langer wegrennen voor onze pijn. En heel eerlijk? Ik ben daar ook goed in. Wegrennen bij mijn pijn. Ik wil het niet voelen, het is te pijnlijk. Mijn neiging is dan om dat van mezelf te veroordelen, maar ook dat is niet helpend. En doet Jezus ook niet. Hij houdt ons een spiegel voor, maar hij veroordeelt ons nooit. Hij wijst ons nooit af.

Welke spiegel wil Jezus jou voorhouden? Waar ren jij voor weg? Wat wil jij niet voelen? Of welke woorden wil jij niet horen?

We mogen samen met alles van ons naar Jezus gaan, onze mooie kanten, onze kwetsbare kanten waarin we zo verlangen om gezien te worden en aangeraakt te worden, maar ook onze schaduwkanten, die we liever niet willen zien. Wanneer je iets doet of hebt gedaan waar je niet trots op bent en Jezus of iemand anders wijst mij daar op, dan voelt dat niet fijn, maar is wel goed. Het brengt heling en genezing, juist op die plekken waar ik misschien niet wil zijn of bij weg wil rennen.

Neerknielen aan Jezus voeten. Knielen in de woestijn, niet langer wegrennen voor onze pijn. Onze kwetsbaarheid, maar ook onze schaduwkanten er laten zijn. Verlang jij naar een plek waar jij kunt zijn, in alle eerlijkheid, met jouw kwetsbaarheid en pijn? Dan ben je van harte welkom tijdens de themadag ‘knielen in de woestijn’ op vrijdag 7 maart 2025 in Dalfsen. Klik hier voor meer informatie of om je aan te melden. Ik zie er naar uit om jou dan te ontmoeten, om samen in de woestijn te zijn.

Het bericht knielen is niet altijd fijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Vorige week kon je een blog lezen waarin ik deelde dat ik van huppelen en dansen wel blij wordt, dat heeft voor mij alles te maken met weer in verbinding komen met jezelf, met je kleine meisje. Jezelf durven zijn. In vrijheid jezelf. Houdt jij ook zo van dansen? Vind jij het ook heerlijk om even lekker te spelen als een klein kind? Maar waarom doe je dit eigenlijk?

Een valkuil kan zijn is dat je zo verlangt naar lichtheid en even niet wilt voelen hoe pittig je sommige dingen vindt. Je wilt je pijn of je angst niet voelen en daarom ga je maar grappig doen. Tijdens het kloosterweekend waar ik samen met een coach heenging vroeg ze mij op een gegeven moment ook om ruimte te maken voor mijn pijn. En het veld in te gaan. Maar wat deed ik? Ik ging rennen, dansen, huppelen en zelfs een radslag doen. Maar terwijl ik dat deed voelde het ergens wel ongemakkelijk. Daar waar het soms ook heel bevrijdend kan werken en kan helpen om in verbinding te komen met mezelf, was dit het nut niet. Nee, ik ging weg bij mijn pijn. Ik wilde er op dat moment niet bij zijn.

Een andere valkuil van mij kan soms zijn om steeds het positieve te benoemen. Ook dat is op zich een prima eigenschap. Al kan het niet altijd helpend zijn wanneer je juist ruimte wilt maken voor je pijn. Ik ga dan als het ware bagatelliseren en daarmee maak ik  mijn pijn weg.

Overigens heel herkenbaar om niet bij je pijn te willen zijn. Pijn doet gewoon pijn en je wilt pijn niet altijd voelen. Zeggen we ook niet vaak tegen onze kinderen, heb je pijn? Kom maar, kusje er op en weer door. Dan hoef je je pijn niet te voelen. Wat doe jij of ben jij gaan doen om je pijn niet te hoeven voelen? Ga je heel veel dingen doen, om maar niet te hoeven voelen. Of ga je de clown uithangen? Of ga je bagatelliseren?

Het is zo helend om je pijn wel te voelen. Om te rouwen, te huilen om de pijn die jij kent in jouw leven, om wat voor reden dan ook. Loop niet langer weg voor je pijn, maar laat je scherven er zijn.

Dit doet me denken aan Dina (is fictieve naam), de eerste keer dat ze bij me kwam zei ze ‘Ik verlang er zo  naar om mijn leven ten volle te leven. Ik verlang naar heelheid.’ Gaandeweg haar proces lukte het haar steeds meer om ruimte te maken voor haar pijn, haar gebrokenheid er te laten zijn. En aan het einde van het proces liet ze me de afbeelding zien die je boven deze blog ziet. Tijdens een coach sessie had ze de vaas laten vallen. Dit was zo’n bijzonder, bijna heilig moment. De rillingen liepen over mijn armen.

De eerste keer lukte het haar niet om de vaas los te laten, pas na de derde keer viel hij in stukjes op de grond. De vorm van de scherven en de plek waar ze lagen was ook zo bijzonder. Dit was echt een moment waarop we samen de Heilige Geest echt aan het werk hebben gezien. Zo bijzonder om haar naar de scherven te laten kijken en te zien dat het goed was. Hoe pittig of pijnlijk sommige scherven ook waren, dit waren wel haar scherven en haar verhaal.

En in het laatste gesprek zei ze ‘deze gebroken vaas, staat symbool voor het omarmen van mijn verhaal, mijn gebrokenheid er laten zijn. Niet langer willen fiksen wat gebroken is, maar laten zijn wat er is. En in de pijn en in de scherven heb ik echt ervaren dat Jezus er bij was. Hij wil me helen en genezen wanneer ik mijn scherven aan Hem geef. En door ruimte maken voor mijn gebrokenheid en pijn en dit te durven voelen, lukt het me nu om mijn leven weer ten volle te leven.’

Verlang jij er ook naar om jouw leven ten volle te leven? Meer te laten zijn wat er is? Jouw eigen verhaal liefdevol te omarmen? Wil je leren niet langer weg te lopen voor je pijn, maar je gebrokenheid er te laten zijn?

Dan ontmoet ik jou graag! Ik wandel graag een tijdje met jou mee, zodat jij leert om jouw eigen verhaal liefdevol te omarmen en te groeien in het besef hoe waardevol jij bent.

Het bericht je scherven er laten zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

In dit leven hebben we te maken met gebrokenheid. Het leven is niet maakbaar. Het leven is niet altijd wauw. Je kunt soms zo lamgeslagen zijn door moeilijke dingen die je hebt meegemaakt in je verleden of nu op dit moment. En dan wil ik je laten weten dat ik voor je bidt. Dat jij je gedragen mag weten door je hemelse Vader. Hij wil dicht bij jou zijn, midden in jouw pijn.

Het leven is zeker niet altijd wauw, maar rauw. Durf maar te rouwen om de rauwheid van het leven. Geef maar ruimte aan je verdriet, je angst en je onzekerheid. Stop het niet weg en doe niet alsof het er niet is. Want het is er wel. Je kunt je leven pas ten volle leven als je ruimte maakt voor je pijn en aandacht hebt voor de gebrokenheid in jouw leven.

Het is zo menselijk om je pijn niet te willen voelen. We hebben zo vaak de neiging om weg te gaan bij onze pijn. Of we willen er even bij zijn, maar al snel moet het ook klaar zijn en gaan we weer over tot de orde van de dag. Maar zo werkt het niet.

Neem de tijd om te rouwen, om die persoon die je mist. Neem de tijd om te rouwen voor datgene waar je zo naar verlangt, maar nooit hebt gekregen of gaat krijgen. Neem de tijd om te rouwen voor dat wat je als kind zo hebt gemist.

Het leven is niet altijd wauw. Zeg daarom ook maar in gedachten auw op de momenten dat je pijn voelt door een opmerking van een ander. Neem dat serieus en stop het niet te snel weg. Juist door het te erkennen en er aandacht voor te hebben, ga je ruimte ervaren. Zo mag je stap voor stap leren om je leven ten volle te leven. En nee, het leven is niet altijd wauw, maar door dit te erkennen en ruimte te maken voor datgene waar je om rouwt, of wat je pijn doet, gaat het je steeds meer lukken om je leven ten volle te leven. En zo door je leven ten volle leven, mag je in je leven gaan voor wauw, in plaats van mwah is ook wel goed.

Juist in kwetsbaarheid je pijn te delen en eerlijk te vertellen dat het leven voor jou niet wauw is, helpt je om in verbinding te komen met God, jezelf en de ander en zo eerlijk te laten zijn wat er is.

Het bericht het leven is niet altijd wauw verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Nee, je mag je kroon dragen, ondanks al je vragen. Je kroon dragen, ondanks je vragen. In de komende week is het voor mij vijf geleden dat we afscheid namen van ons zoontje Noah na 17 weken zwangerschap, wat had ik veel vragen. Ik begreep het niet, ik schreeuwde het uit ‘Heer, waarom?’ Het was namelijk niet de eerste keer dat we afscheid moesten nemen van een kindje tijdens de zwangerschap. En toch merkte ik, juist in mijn verdriet en in mijn pijn dat Jezus heel dicht bij mij wilde zijn. Ik had nog steeds mijn vragen, maar mocht wel mijn kroon dragen. Mijn kroon van liefde die Jezus aan mij heeft gegeven.

Wacht dus niet met het opzetten van jouw kroon. Ga je kroon maar dragen, ondanks je vragen. En nee, je krijgt niet altijd antwoord op jouw vragen.

Soms zeggen mensen op zo’n moeilijk moment, God kan alles doen meewerken ten goede. En ja, dat kan Hij zeker. Maar op zo’n moment zit je niet altijd op die woorden te wachten, want wat is er nu voor goeds aan als je iemand moet missen of om een andere reden verdriet ervaart. Het kan op zo’n moment van pijn, verdriet en rouw, zo’n dooddoener zijn. En weet je wat ik geloof? Ik geloof dat God bij jou wil zijn, midden in jouw intense verdriet en pijn.

Ga maar met je vragen naar Hem en luister naar Zijn stem: je bent zo kostbaar in Mijn ogen, Ik ben zo intens met jou bewogen. Ik houd zoveel van jou!

En zo mag jij je kroon dragen, de kroon van liefde. Je kroon dragen, ondanks je vragen. Mij hielp het om met mijn vragen naar mijn Maker te gaan, mijn verdriet en boosheid te uiten. Het niet weg te stoppen, maar het er te laten zijn. En doordat er ik ruimte aan gaf en er mee naar Hem ging, ervaarde ik dat Hij me wilde dragen. Hij gaf me nieuwe kracht. Hij zette die kroon van liefde op mijn hoofd. En zo mocht ik mijn kroon dragen, ondanks al mijn vragen.

Het bericht je kroon dragen ondanks je vragen verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Het bericht in jouw pijn tot zegen zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Het bericht dankbaar op Goede Vrijdag verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Lijden. Lijden van dit leven. Wat kunnen er soms moeilijke dingen zijn in jouw leven of in het leven van mensen die dicht bij je staan. Lichamelijke ziekte, psychische pijn, moeiten in je huwelijk, geen kinderen kunnen krijgen, dierbare mensen moeten missen. Juist daar in je angst en pijn, wil Jezus dicht bij je zijn. Hij wil je bevrijden. In een dal van duisternis, wil Hij je Zijn liefde geven en de vrede die je mist. En nee, dan is de angst, de pijn of het lijden niet zomaar opgelost. In deze gebroken wereld, blijven we helaas altijd te maken hebben met pijn en lijden, maar als Jezus bij je is met Zijn hartverwarmende liefde, dan is het nog steeds moeilijk, maar mag je wel Zijn vrede ervaren. Zo wil Hij je bevrijden. Bevrijden van de angst, bevrijden van je onzekerheid, bevrijden van je zorgen. Je mag alles wat je bezighoudt bij Hem neerleggen. Als je naar God gaat, wil Hij je sterk en krachtig maken, zodat je staande zult blijven, in al je pijn en in al je lijden. Dan zul je niet meer wankelen, omdat Hij je vasthoudt met Zijn liefdevolle armen. Zo mag je in jouw pijn je door Hem laten verwarmen, door Zijn liefdevolle Vaderarmen.

Zo met Zijn liefde, wil Hij in jouw lijden, jou bevrijden.

Het bericht In jouw angst en lijden, wil Hij jou bevrijden verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Hoe is dit voor jou? Hoe vermijd jij pijn? Wat doe jij dan? Om mijn pijn niet te hoeven voelen, ga ik vaak veel doen. Als ik bezig ben, dan hoef ik niet te voelen en voel ik mijn pijn en angst ook niet. Al ben ik me daar niet altijd van bewust. Soms voel ik me onrustig, en kom ik pas op een later moment, als ik naar dat gevoel van onrust toega, dat er verdriet, angst of pijn onder zit. Soms doe ik het ook bewust, dan wil ik er gewoon echt even niet bij zijn.

En toch. No pain. No gain. Ja, juist op de momenten dat ik de meeste groei heb ervaren, was juist in mijn pijn. Op de momenten dat ik mijn pijn er wel liet zijn, ik mijn angst en mijn boosheid de ruimte gaf. En daarna mijn tranen liet gaan, wat is dat bevrijdend en helend. Nee, dat is niet fijn. Nee, dat is niet leuk. Maar wel goed, en zo helend. Al blijft er weerstand tegen angst en pijn. Ik zal nooit zeggen, yes ik ga nu mijn angst er helemaal laten zijn en ik nu naar mijn pijn. Nee, natuurlijk niet. Het is en blijft pijn. En pijn is nooit fijn. Het liefst wil je dat pijn snel weer overgaat of dat je het in elk geval niet meer hoeft te voelen. Maar bij je pijn leren zijn, kan je wel helpen om te groeien. Te groeien in afhankelijkheid van je Maker. Hij is het die dicht bij je wil zijn, in je angst en in je pijn. Juist daar wil Hij jou helen. Als je naar je wonden toegaat en de angst en de pijn er laat zijn, dan wil Hij jou wonden genezen en helen. En helaas zal je dat in je leven steeds opnieuw moeten doen, want in dit leven is het niet volmaakt en zul je altijd met je wonden te maken blijven hebben. De een heeft misschien heftigere wonden dan een ander, maar ieder mens heeft te maken met wonden. Niemand is gezond, we hebben allemaal onze Heelmeester nodig. Maar als je je angst er laat zijn en naar je pijn toegaat en je laat helen door Hem, wil Hij je door je pijn heen laten groeien. Zodat je tot eer van Hem mag bloeien!

Het bericht met je angst en pijn naar God verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Bid je mee? Vandaag is het een dag van nationaal gebed tegen het corona virus. Zullen we er zo samen biddend voor elkaar en de ander zijn? Juist in het lijden en de pijn. Er niet bij wegkijken, maar er biddend voor de ander zijn.

Dit doet me denken aan een gedeelte uit het lied Jezus ga ons voor en daar wil ik dan ook mee afsluiten: Jezus ga ons voor, deze wereld door. Moet ik met de ander lijden, Jezus geef ons kracht voor beide.

Het bericht biddend er voor de ander zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Als ik nadenk over de woorden ‘ik ben’ moet ik denken aan degene die heeft gezegd ‘noem mij maar, Ik ben die Ik ben en die er zijn zal.’ Ik ben die Ik ben, zo noemt God zichzelf.

De woorden ‘ik ben’ kunnen je helpen dichter bij je emoties en je pijn te komen. En Ik ben die Ik ben wil juist dan dicht bij je zijn. Hij wil je helpen. Hij wil er voor je zijn, juist in je boosheid, verdriet en pijn. Hij is degene die jou kan helpen en helen. God zegt tegen jou, Ik ben die Ik ben en jij mag er zijn.
Ja, juist ook in jouw diepste pijn, wil God er voor jou zijn. En mag je leren om het er te laten zijn. Ga er maar mee naar Hem en luister maar naar Zijn stem.

Ik ben die Ik ben
zegt tegen jou: weet dat Ik jou ken.
Je bent zo waardevol voor Mij.
Ik maak jou vrij.
Ik wil jou nog meer helen gaan,
zodat je in Mijn kracht mag staan.
Want Ik ben die Ik ben
en jij mag er zijn.
Ook met jouw verdriet en pijn.

Het bericht Ik ben helpt, je pijn er te laten zijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.