Wat was het genieten toen we afgelopen zomer een dagje met onze oudste dochter naar het strand gingen. Eenmaal op het strand zag ik dat er hoge golven waren. Met ons drieën renden we de zee in. Wat hadden we een lol om die hoge golven. Ik kon amper blijven staan als er weer een hoge golf aankwam. Ik hield me daarom vast aan manlief om zo niet helemaal om te vallen. Of mijn dochter en ik hielden ons aan elkaar vast.

En terwijl ik s middags op het strand naar de zee met de hoge golven keek moest ik denken aan dat er in je leven soms ook hoge golven kunnen zijn. En dan is het echt niet om te lachen. Dan kunnen de golven je overspoelen en voel je geen vaste grond meer onder je voeten.

Wat ik deed bij die hoge golven, me vastgrijpen aan mijn man, zo mag jij in die hoge golven je vastgrijpen aan je hemelse Vader.

Zijn de golven dan ineens weg? Nee, de golven waren niet ineens weg, maar ik ging niet meer koppie onder. En ook besefte ik doordat je elkaar vasthoudt, je samen sterker staat wanneer er hoge golven zijn.

Op een gegeven moment dacht ik dat ik wel alleen kon blijven staan in de hoge golven. Dat heb ik geweten. Ineens was de golf wel heel dichtbij en hij kwam echt met zo’n kracht boven op mijn hoofd terecht, waardoor ik met een klap op de grond werd gesmeten. Ik schaafde mijn knieën en mijn zonnebril lag op de bodem en hebben we niet meer terug gevonden. Ik liep de zee uit naar het strand, want ineens vond ik de golven toch niet meer zo leuk. Het leek gelukkig mee te vallen met de pijn, al baalde ik wel van mijn zonnebril, het was namelijk een zonnebril op sterkte. Manlief en mijn dochter bleven nog even in de zee. Zelf zat ik op het strand bij te komen en mijn knieën waren toch pijnlijker dan ik vlak na die tijd voelde. Ik denk dat ik zo overdonderd was door de golf dat ik geen pijn voelde. Maar toen ik later rustig op het strand zat voelde ik de pijn wel.

En is dat ook niet zo als we in ons leven te maken hebben met golven die op ons afkomen, of ons overspoelen, waardoor we letterlijk op de grond terecht komen? We staan wel weer op, maar voelen de pijn niet direct. We zijn nog te veel overrompeld door wat er gebeurd is. Na een tijdje als we tot rust komen, dan voelen we de pijn van wat ons is overkomen pas echt.

Zit jij op zo’n punt in jouw leven dat jij je overspoelt voelt door de golven en weet je niet hoe nu verder? Of is datgene wat er is gebeurd al iets langer geleden, maar ga je nu pas de pijn voelen? Dan wil ik laten weten dat ik voor jou bidt, maar ook dat je van harte welkom bent bij mij in de praktijk om jouw verhaal over jouw golven te delen. Want samen, samen staan we sterker in de golven. Ik zie er naar uit om jou te ontmoeten!

Wil jij graag samen met andere vrouwen leren hoe jij met jouw pijn naar Jezus mag gaan, kom dan naar de workshop draag je kroon. Voor meer informatie of om je aan te melden kun je een mailtje sturen naar johanneke@waardevolenuniek.nl  of je aanmelden via de website. Tijdens deze workshop bidden we samen en brengen we onze pijn, de golven die over ons heen sloegen, bij Jezus. Hij die in de storm en bij hoge golven dicht bij ons wil zijn.

Vorige week kwam er een boek uit geschreven door Jonathan Pellegrom, wat wel heel mooi past bij deze blog. Het gaat over hoe je God kunt vertrouwen in de stormen van je leven. In dit boek vertelt Jonathan hoe hij als tiener zijn vertrouwen in God verloor tijdens de zwaarste storm van zijn leven. En welk onverwacht avontuur hem uiteindelijk tot een leven in volledige afhankelijkheid van Hem bracht als zendeling. Jonathan neemt je mee in de vier lessen van vertrouwen, waarin je zal leren hoe je op God kunt leren vertrouwen in het dagelijkse leven. Klik hier voor meer informatie over het boek of om het boek te bestellen.

Het bericht samen sterker bij hoge golven verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Wat kan ik er van genieten om in gesprek te gaan met vrouwen over het dragen van hun kroon. En wat geniet ik er van hoe God zo’n aflevering wil gebruiken om ook anderen mee te bemoedigen.

In een van deze afleveringen ging ik in gesprek met Mirjam van Luijk. En zij kreeg de volgende reactie: ‘ik was laatst in het Rachamhuis in Den Haag. Wilma Veen heeft voor die vrouwen daar een schilderij gemaakt met de titel ‘recht op lopen‘. Boven hun hoofden hangen kronen en er is een gouden draad vanuit de hemel naar die vrouwen.’

Een dag later maakte mijn man deze foto op het strand en moest ik denken aan dit schilderij van Wilma. Voor mij echt weer een bemoediging, dat ook ik mijn kroon mag dragen, ook al voel ik mijn kroon niet altijd. De eerste maanden van 2023 waarin ik tot stilstand ben gekomen, is voor mij best een pittige periode geweest. Ik heb op een nog diepere laag leren beseffen en mogen ervaren hoe waardevol ik ben om wie ik ben en niet om wat ik doe.

God geeft jou en mij een kroon, ook al voelen we die kroon zelf niet altijd. Hij zet ons weer rechtop!

Zo mooi om te zien hoe God mij in mijn persoonlijke proces steeds opnieuw bemoedigde. De ene keer door een lied, een andere keer door bemoedigende woorden van een lieve vriendin. En deze keer door een foto die mijn man maakte. De streep van de wolk was voor mij als die gouden draad vanuit de hemel.

De nacht ervoor had ik niet goed geslapen, ik voelde me onrustig en lag veel te piekeren. Ik was bang dat ik niet zou kunnen genieten van een dagje strand en dat ik te weinig energie zou hebben. Naast onrust ervaarde ik soms ook dat ik mij benauwd voelde, het voelde als het ware alsof er handen om mijn keel waren die mijn keel dichtknepen. In die periode was het voor mij helpend om te tekenen. Daarom maakte ik die avond ook een tekening.
Na het tekenen ging ik met aandacht naar mijn keel, zag eerst zwarte handen om mijn keel, maar daarna Jezus witte handen en zijn polsen met de littekens, die Hij op mijn keel legde.
Daardoor ervaarde ik op dat moment wel weer meer rust, maar in slapen komen lukte niet. Ik sliep dan ook laat. De volgende ochtend dacht ik daarom ‘misschien moeten ze maar met z’n drieën gaan,’ maar ik ben dankbaar dat ik dat niet gezegd heb.

We gingen die dag later weg dan de planning was, maar dat moest zo zijn, want daardoor waren we later op het strand en was het warmer en waren we er ook nog bij toen de zon onderging. En wauw, wat was dat prachtig. Echt een cadeautje van Papa, zo genieten. Dankbaar kijk ik dan ook terug op die stranddag samen met mijn man en dochters. De dag voordat we naar het strand gingen maakte ik een tekening waarop ik schreef ‘ik verlang zo naar rust en liefde’. En zo mooi, terwijl ik daar zo zat aan het strand ervaarde ik me echt weer meer geliefd en kwam ik tot rust.

Wil jij je meer geliefd te voelen door je Maker? Verlang jij naar rust?
Verlang jij er naar om te groeien in het besef hoe waardevol jij bent, om wie je bent en niet om wat je doet?

Dan ontmoet ik jou graag en help ik jou graag om te groeien in het besef hoe waardevol jij bent en hoe jij jouw plek mag innemen als geliefde Koningsdochter met een kroon op je hoofd.

Jouw kroon is met een gouden draadje verbonden aan de hemel. De Koning der Koning laat jouw rechtop lopen. Jij bent een geliefde Koningsdochter. Jezus zet een kroon op jouw hoofd. Juist op de momenten waarop je niet geloofd dat je waardevol bent. Met die kroon wil Hij tegen jou zeggen, dat jij Zijn geliefde Koningsdochter bent. Jij bent, dat is genoeg. Jij bent waardevol.

Het bericht Jezus zet een kroon op jouw hoofd verscheen eerst op Waardevol en Uniek.