Wat ging het die ochtend flink te keer, ik had medelijden met manlief en mijn oudste dochter die dwars door die harde regenbuien moesten fietsen. Zelf had ik die ochtend de auto nodig voor wandel coaching. Onderweg naar de locatie was er nog veel regen, maar hoe dichterbij ik bij het bos kwam waar we gingen wandelen hoe meer blauwe lucht ik zag. Toen ik uit de auto stapte scheen zelfs de zon.

Na een tijdje vroeg ik om vijf minuten in stilte te wandelen. Wauw, wat is het bos prachtig in de herfst, al die prachtige kleuren. En dan die weerkaatsing van het licht van de zon, zo tussen de bomen en de takken door, zo prachtig. Echt genieten om dan zo in stilte te wandelen door Gods Schepping. Ik zag aan degene die naast me liep dat zij er ook van genoot. Ze gaf ook aan dat ze er helemaal van tot rust kwam en dat haar hoofd al minder vol was dan aan het begin van de wandeling.

We liepen verder en kijkend naar de blaadjes die naar beneden dwarrelden vroeg ik haar ‘wat zou je willen loslaten?’ Al vrij snel reageerde ze met de woorden ‘mijn angst voor afwijzing’. Ze vertelde op welke momenten ze dit had ervaren in haar leven. Maar ook dat ze nu nog wel ineens een steek kon voelen van angst wanneer ze een voor haar belangrijke vriendin met iemand anders zag praten. Ze was bang dat ze niet goed genoeg was.

En dit gevoel van je niet goed genoeg voelen, daar gingen we dieper op in. Door vlak achter haar te gaan lopen en deze woorden op een veroordelende toon hardop uit te spreken ‘je bent niet goed genoeg, je bent niet goed genoeg’.

Bij het horen van die woorden zag ik dat ze verkrampte. Zelf vertelde ze dat ze vooral haar voeten en handen voelde verkrampen en er verontwaardiging en boosheid naar boven kwam. Wanneer ik de woorden weer hardop uitsprak vroeg ik haar om protest te maken. Ik hoefde de woorden maar een paar keer hardop uit te spreken en ze schreeuwde ‘kappen nou’.

Na de boosheid kwamen de tranen van ontlading. Tot slot gaf ik haar bemoedigende woorden mee. Weer liep ik vlak achter haar, maar nu met een liefdevolle stem ‘je bent goed zoals je bent, je bent geliefd, je mag er zijn’. Zo mooi om te zien hoe er weer een rust over haar kwam. De woorden deden haar zichtbaar goed en ze ervaarde rust en ruimte. Wat de stralen van de zon in de stilte met haar deden, deden nu de bemoedigende en bevestigende woorden. Rust. Ruimte.

Verlang jij ook naar rust en ruimte in je hoofd? Wil jij leren om al wandelend te leren loslaten? Heb je last van de gedachten ‘ik ben niet goed genoeg’. Neem dan contact met mij op om te kijken wat ik voor jou zou kunnen betekenen tijdens wandel coaching, of coaching bij mij in de praktijk.

Het bericht wandelend onderweg leren loslaten verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Er speelt op dit moment zoveel in de wereld en in ons land. Er is veel verdeeldheid. Misschien speelt er ook wel veel in jouw leven, maak je je zorgen over je gezondheid, over je kinderen.

En toch.. ondanks je zorgen kun je er voor kiezen om dankbaar te zijn. Een bekende Bijbeltekst uit Filippenzen 4: 6-7 die daar over gaat is Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat je nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.

Ga maar met je zorgen naar je Maker, vraag Hem wat je nodig hebt. De zorgen zullen dan niet ineens weg zijn. Maar wanneer jij je weer op Hem focust, Hem dankt voor wat Hij je wel geeft. Dan zal Hij je Zijn vrede geven.

Probeer het maar, door iedere dag te beginnen met ‘Heer, dank U wel voor deze nieuwe dag’. En op het moment dat ik deze blog schrijf hoor ik ineens buiten de vogels fluiten. Dit maakt me dankbaar en doet me denken aan een andere tekst uit de Bijbel, dat God voor de vogels zorgt, maar ook voor ons. We mogen met onze zorgen naar Hem gaan. Hij wil voor ons zorgen. We mogen Hem daarvoor danken, dat Hij iedere dag opnieuw voor ons zorgt. We mogen Hem danken voor Zijn liefde. Ook al ervaren we die misschien niet altijd. God is bij ons, altijd! Waar we ook door heengaan, welke zorgen we ons ook maken.

En wanneer we zo iedere dag opnieuw beginnen of afsluiten met Hem te danken, dan geeft Hij ons zijn vrede. Dan zijn je zorgen misschien niet weg, maar het geeft je wel rust. De zorgen raken wat meer op de achtergrond. En wanneer je wel weer overspoelt wordt door je zorgen, dan mag je bidden ‘Papa, help, ik wil mijn zorgen met U delen, dank U wel dat ik mag weten dat ik altijd al mijn zorgen met U kan delen, dat U altijd luistert en altijd bij me bent’.

Op de dag dat ik deze blog schreef las ik uit Numeri 6: 24 – 26 ‘Moge de Heer je zegenen en je beschermen, moge de Heer het Licht van Zijn gelaat over je doen schijnen en genadig zijn. Moge de Heer je zijn gelaat toewenden en je vrede geven.’ En dat wens ik jou toe, dat je door Hem te danken Zijn vrede mag ervaren.

Vind je dat nog lastig en vind je het fijn om hierover door te praten, wil je graag je zorgen delen en leren hoe je meer kunt groeien in dankbaarheid? Neem dan contact met me op voor een kennismakingsgesprek om te kijken wat ik voor jou zou kunnen betekenen.

Het bericht dankbaarheid geeft rust en vrede verscheen eerst op Waardevol en Uniek.