Deze maand gaat onze jongste dame gestart met dansles. Ze heeft er zoveel zin in. Als het aan haar ligt kan ze de hele dag wel dansen. Ik geniet daar echt van. En regelmatig dansen we ook samen. Heerlijk, lekker bewegen op muziek. Lekker in je lijf zijn, waardoor spanning minder wordt.

Vlak na een coachgesprek die ik had met een waardevolle vrouw kreeg ik een voicemail berichtje van de dansschool voor onze dochter waar ik die week een mailtje naar had gestuurd voor een proefles. Wel bijzonder, omdat we het tijdens het coachgesprek het ook over dansen hadden en ze er voor gekozen had om iets los te laten waarin ze er voor anderen was en er voor koos om zichzelf iets te gunnen.

liefdevol en genadig zijn

Tijdens het gesprek ging het ook over het donkere, zware niet willen voelen. Het oordeel niet willen horen, terwijl het er wel is. Mooi om te zien hoe het haar lucht gaf om eerlijk te laten zijn wat er is, er niet langer bij weg te gaan, maar het er te laten zijn. Datgene wat je niet wilt voelen welkom te heten. Ze ontdekte wat ze allemaal ging doen om maar vooral niet bij dat nare gevoel te zijn.

Datgene wat je niet wilt voelen welkom te heten. Is dat makkelijk? Nee, zeker niet. Maar wel helend en goed. Afgelopen tijd merkte ik in mijn eigen traject ook dat er veel delen van mezelf waren die er niet mochten zijn, waar ik niet trots op was, maar doordat ik ze wegduwde juist alleen maar groter werden. En daar zit ik nog steeds volop in. Mooi om juist ook nu al naast een ander te mogen staan, waar ik zelf ook nog mee loop te stoeien, daarin liefdevol en genadig aanwezig te zijn. En te beseffen dat ik daarin ook liefdevol en genadig naar mezelf mag zijn.

vulkanen van genade en dansend water

Een tijdje terug las ik in het boek van stromen van water van Sharon Garlough Brown het volgende:
‘Zie uit naar vulkanen van genade, trouwe maar onvoorstelbare uitbarstingen die weigeren zich in toom te laten houden of zich te laten beteugelen. Wacht. Zie uit. Hoop. Bid. Geniet van de schok en de verwondering bij het zien van de explosieve kracht van dansend water dat zich door geen diepte of duisternis laat tegenhouden.’
Toen ik dit las moest ik direct denken aan die waardevolle vrouw met wie ik het coachgesprek had. Vooral vanwege de vulkanen en het dansende water. Ze deelde eerder al met me dat ze van binnen soms een vulkaan voelde, die bijna op ontploffen stond. En nadat ze tijdens een van de sessies met aandacht bij die interne vulkaan kon zijn ervaarde ze opluchting, ontlading en rust.

Ja, vulkanen van genade en de kracht van dansend water sprongen er voor mij uit. Juist omdat het in dit gesprek ging over oordeel en een diep zwaar gevoel wat ze voelde, maar niet wilde voelen. Maar ook verontwaardiging en boosheid die ze van zichzelf niet mocht voelen, die ze onderdrukte. En het oordeel dat ze naar zichzelf had, maar waar ze ook niet bij wilde zijn. Ik deelde deze woorden met haar en ik merkte dat het mezelf ook raakte. Zo mooi hoe Papa alles leidt en juist deze woorden zo passend voor haar waren op dat moment.

En met dat ik over dansen nadacht, moest ik denken aan een ondernemers dag, waar ik een paar jaar geleden was. Ik kreeg voor mijn bedrijf een beeld van dansende vrouwen en dansende kleine meisjes. Tijdens diezelfde ondernemers dag danste ik voor een groep vrij onbekende vrouwen op het lied vrijheid. De zin ‘dans zonder last op je schouder, daar is genade voor jou!’ sprong en springt er voor nu nog mij uit. Genade. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

dans van genade

Ik moest ineens denken aan een dans van genade. Wat hebben we vaak oordeel naar onszelf, wijzen we onszelf af, willen we niet voelen wat er wel is. Hoe zou het zijn als we wat vaker de dans van genade gaan dansen? Samen met Papa, Jezus en de Heilige Geest.

En nee door die dans maken we de zware, moeilijke dingen niet weg. Maar leren we juist om genadig te zijn over alles wat er bij ons is. Het oordeel, het zware, het venijnige, het moedeloze, het onzekere, het goed willen doen. Maar hierdoor komt er ook ruimte voor het blije, onbevangene, spontane en het enthousiaste in ons.

dans je mee?

Dans jij mee met de dans van genade? Ook al voel jij die genade naar jezelf nog niet? Als jij in beweging komt en gaat dansen met Papa, Jezus en de  Heilige Geest, weet ik zeker dat er iets moois gaat gebeuren. Stapje voor stapje. Danspasje voor danspasje. Dans je mee?

Of ben je het dansen verleerd? Verlang je er wel naar om weer te gaan dansen, om niet alleen het zware, maar ook het luchtige in het leven te voelen? Verlang jij er naar om de dans van genade (weer) te kunnen dansen? Jezelf minder te veroordelen en meer genadig te zijn naar jezelf? Dan ben je van harte welkom bij mij in de praktijk of tijdens de themalunch kwetsbaar en krachtig op vrijdag 28 november 2025.

Het bericht dans van genade verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

In een eerdere blog knielen en overgave schreef ik over dat knielen, aan Jezus voeten bemoedigend kan zijn. Jezus wil je aanraken, wil je datgene geven waar je zo naar verlangt en wat je zo nodig hebt, wanneer je aan Zijn voeten neerknielt.

Toch is neerknielen, je aan je Maker overgeven niet alleen maar bemoedigend, het kan ook confronterend zijn. Wanneer je iets beseft waar je niet trots op bent. Zo besefte ik zelf een tijdje terug dat ik jaloers was. En jaloers op een ander zijn, daar ben ik niet trots op. Ik wil het liever niet zijn. En toch was ik het, maar ik was me daar eerst niet bewust van. Ik had een ander nodig die dit tegen me zei. Die spiegel van die ander hielp me om weer te beseffen dat ik me ergens aan vastklampte wat niet goed voor me was. Ik richtte mijn boosheid op de verkeerde mensen. En met dat ik me daar bewust van was, ervaarde ik al meer rust. Een spiegel voorgehouden krijgen is niet leuk, en voelt niet fijn. Maar het is wel nodig voor heling en groei.

En zo wil Jezus ons ook een spiegel voorhouden. Hij wil ons niet alleen maar bemoedigen en liefdevolle woorden toefluisteren. Maar Hij wil ook dat we eerlijk worden naar onszelf. Dat we niet langer wegrennen voor onze pijn. En heel eerlijk? Ik ben daar ook goed in. Wegrennen bij mijn pijn. Ik wil het niet voelen, het is te pijnlijk. Mijn neiging is dan om dat van mezelf te veroordelen, maar ook dat is niet helpend. En doet Jezus ook niet. Hij houdt ons een spiegel voor, maar hij veroordeelt ons nooit. Hij wijst ons nooit af.

Welke spiegel wil Jezus jou voorhouden? Waar ren jij voor weg? Wat wil jij niet voelen? Of welke woorden wil jij niet horen?

We mogen samen met alles van ons naar Jezus gaan, onze mooie kanten, onze kwetsbare kanten waarin we zo verlangen om gezien te worden en aangeraakt te worden, maar ook onze schaduwkanten, die we liever niet willen zien. Wanneer je iets doet of hebt gedaan waar je niet trots op bent en Jezus of iemand anders wijst mij daar op, dan voelt dat niet fijn, maar is wel goed. Het brengt heling en genezing, juist op die plekken waar ik misschien niet wil zijn of bij weg wil rennen.

Neerknielen aan Jezus voeten. Knielen in de woestijn, niet langer wegrennen voor onze pijn. Onze kwetsbaarheid, maar ook onze schaduwkanten er laten zijn. Verlang jij naar een plek waar jij kunt zijn, in alle eerlijkheid, met jouw kwetsbaarheid en pijn? Dan ben je van harte welkom tijdens de themadag ‘knielen in de woestijn’ op vrijdag 7 maart 2025 in Dalfsen. Klik hier voor meer informatie of om je aan te melden. Ik zie er naar uit om jou dan te ontmoeten, om samen in de woestijn te zijn.

Het bericht knielen is niet altijd fijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Deze foto maakte ik een tijdje terug en deze voorwerpen staan bij mij op een kastje in de woonkamer, waar ik het iedere dag goed kan zien. Ze staan voor mij symbool voor wat ik in het afgelopen jaar heb mogen leren in mijn persoonlijke proces en in mijn reis als ondernemer. Op de foto zie je onder andere een steen met allemaal gaten, een schilderijtje met een vlinder en kroontjes, een leeuwenknuffel, een kaartje ‘ik weet dat ik een kind van God ben’, een blauwe veer, een schilderij met een vlinder.

steen met allemaal gaten

De steen met gaten vond ik op het strand van Schiermonnikoog en staat symbool voor de gebrokenheid in het systeem waar ik uitkom. Ik was een weekend naar het klooster op Schiermonnikoog waar ik echt mezelf ben tegen gekomen, ook mijn minder mooie kanten.

schilderij met een vlinder en kroontjes

Bij een een ondernemers dag van in His Company, waarin ze voor me hebben gebeden kreeg ik vlak na dat gebed van iemand die ik niet kende de woorden ‘je mag je kroon weer gaan dragen’. Een week later ging ik twee dagen op stap samen met andere ondernemers. Ik hoopte thuis te komen met allemaal plannen voor 2024, maar het pakte anders uit. Ik ging weer een laagje dieper in mijn persoonlijke proces. Als afsluiting van deze dagen maakte ik het schilderijtje met de vlinder en de kroontjes.

een blauwe veer

Rond mijn verjaardag deed ik een profetische naamsessie bij Roelofke van Youname it. Zo bijzonder dat de betekenis van mijn eigen naam zo terugkomt in de naam van mijn bedrijf. Ook deed ik een cursus (over) leven bij Steady coaching. Ik werd die twee dagen regelmatig getriggerd en schoot dan in mijn overlevingsmechanisme van toneelspelen of op een negatieve manier aandacht vragen. Auw, niet fijn om dat bij mezelf te zien, maar tegelijkertijd is het zo goed geweest voor mijn persoonlijke proces. Omdat ik inzicht kreeg in mezelf en hoe ik uit verbinding ging met mezelf en daardoor ook de ander. Tijdens het wandelen en overnachten in een pelgrimsherberg in Brabant ging het ook weer diep, maar tegelijk ook weer zo bijzonder hoe dit precies weer paste in mijn persoonlijke proces. Het thema was niet wegrennen bij mijn pijn, maar in verbinding blijven met mezelf en de ander. In het nu zijn.  Daarover ging het ook bij de ‘now’ day waar ik de prachtige veer vond. Deze veer staat symbool staat voor de lichtheid. Het is niet altijd alleen maar zwaar. Het is er allebei: moeilijke dingen, maar ook lichte dingen, dingen waar ik van mag genieten.

leeuwenknuffel en kaartje ik weet dat ik een kind van God ben

Een cursus over welkom deed ik. Je allereerste welkom in dit leven zegt zoveel over hoe jij jezelf welkom voelt in groepen en nieuwe situaties. Die dag kwam zo bij me binnen, omdat het weer het thema was waar ik op dat moment mee bezig was. Ook heb ik een heel mooi weekend gehad die rebelse dames hadden georganiseerd. Naast diepgang en de heling die ik heb mogen ontvangen, was het vooral ook gezellig. We deden de eerste avond een ganzenbord en het leeuwtje was mijn pion, zo mooi passend ook bij mijn meisjesnaam. Aan het eind van dit weekend kreeg ik het kaartje, ik weet dat ik een kind van God ben. Ja, ik ben een kind van God. Zijn liefde mag en wil ik steeds meer en meer laten binnenkomen ook op die plekken waar nog pijn is.

een schilderij met een blauwe vlinder

En dan als allerlaatste dat prachtige schilderij van de blauwe vlinder en daaronder de woorden be loved. Die kreeg ik van Carine, zij had die geschilderd en liet zich daarbij leiden door de Heilige Geest en gaf me daarbij ook zulke bemoedigende Bijbelteksten. Zo bijzonder juist een blauwe vlinder, omdat ik die ook kreeg als beeld tijdens de eerste Groundworkbasic die ik bijwoonde, de start van mijn persoonlijke proces.

eerlijk, kwetsbaar en verantwoordelijk

Ben er stil van als ik dit zo allemaal achter elkaar opschrijf, over het afgelopen jaar, wat is er veel gebeurd. Zo mooi om te zien hoe Papa alles geleidt heeft, dat had ik zelf niet kunnen bedenken. Ik kijk dankbaar terug op het afgelopen jaar. Al was het ook een intens en pittig jaar. Mijn persoonlijke proces ging diep en ik heb me alleen en eenzaam gevoeld. Toch zie ik ook wat juist die momenten me uiteindelijk gebracht hebben. De momenten dat Papa bij me was, Hij me droeg. Midden in de eenzaamheid van de woestijn. Dankbaar kijk ik dan ook terug op de themadag in de woestijn die ik in november heb gegeven. Waarin ik voor mocht gaan in het eerlijk, kwetsbaar en verantwoordelijk zijn voor het kwetsbare in jezelf. En deze drie woorden zijn op dit moment dan ook de pijlers onder waardevol en uniek.

barmhartig zijn voor jezelf en de ander

2024 is voor mij een jaar waarin ik diep ben gegaan, maar waar ik ook dankbaar op terugkijk. Naast mijn persoonlijke proces en ondernemersreis heb ik waardevolle vrouwen mogen coachen. Ik blijf me verbazen over hoe Papa dit leidt en hoe Hij deze mooie vrouwen op mijn pad brengt. Hoe ik er voor ze mag zijn door naast ze staan. Liefdevol aanwezig te zijn. Maar ook een eerlijke spiegel voor te houden door ze te vragen: hoe zorg jij voor het kwetsbare in jou? Mag zij er echt zijn?
Mijn woord voor 2024 was barmhartigheid. Ik leerde hoe belangrijk het is om barmhartig te zijn naar mezelf, juist als ik diep ga, maar hoe moeilijk soms ook. Om je wonden te verzorgen er echt de tijd voor te nemen en niet bij weg te rennen.

Hoe kijk jij terug op het afgelopen jaar? Wat wil je in 2024 laten en wat wil je meenemen naar 2025?

Het bericht een waardevolle terugblik op 2024 verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Tijdens onze vakantie in Normandie gingen we naar het Overlord museum. Ik wist trouwens niet dat dit de code naam van d-day was, weer iets is geleerd. Verder is er maar weinig blijven hangen van datgene wat ik las, omdat ik vooral veel technische omschrijvingen las over wapens en materiaal.

Aan het einde van het museum zag en las ik iets wat me echt raakte, foto’s en verhalen van veteranen. Veel mensen liepen door en keken waarschijnlijk alleen naar de foto’s. Zelf heb ik in dat deel van het museum het meest gelezen. Zo mooi en inspirerend om verhalen te lezen. Een quote die me bij bleef was ‘we huilden niet of schreeuwden om onze moeders, zoals je in films vaak ziet, nee we deden gewoon wat we moesten doen.’ Ja, die verhalen blijven bij mij wel hangen. Niet al die feiten over de tweede wereld oorlog of technische gegevens over wapens of middelen, maar de verhalen van de mensen die het meegemaakt hebben. De echte verhalen die raken.

Er gaat zoveel kracht uit van het delen van een verhaal, van jouw verhaal. Ieder mens heeft een verhaal, ook jij! Jij bent het waard om jouw verhaal te delen, jouw echte verhaal. Niet een perfect plaatje zoals op social media of in een film. Maar jouw eerlijke en echte verhaal.

Jouw echte, eerlijke verhaal, over de mooie momenten, maar ook over de minder mooie momenten. Momenten die je eigenlijk misschien liever niet wil vertellen omdat je niet onzeker wilt overkomen.

Wil jij je krachtig voelen? Wees dan eerlijk, want er schuilt kracht in kwetsbaarheid. Deel maar jouw eerlijke, echte verhaal.

Juist die eerlijke verhalen over de momenten waarop jij je onzeker, bang of niet goed genoeg voelde, zijn momenten die zorgen voor verbinding, omdat er herkenning is. Deel het maar met mensen die voor jou veilig voelen. Je hoeft niet direct met iedereen te delen, maar kijk maar wie voor jou veilig genoeg is om het wel te delen. Dat kan zo helend werken door je onzekerheid, angst of schaamte hardop uit te spreken. Als je het uitspreekt dan wordt de emotionele lading al een stuk minder en zal jij je minder onzeker of angstig voelen, omdat je merkt dat je niet de enige bent.

Ja, er gaat kracht uit van het delen van jouw verhaal. Verhalen zijn nodig om verteld te worden. Echte, pure verhalen. Niet alleen maar succesverhalen. Maar door juist ook de faalmomenten te delen laat je zien dat je niet perfect bent, maar gewoon mens en zo kunnen we elkaar aanmoedigen om ondanks onze faalmomenten door te gaan met datgene wat onze Maker in ons gelegd heeft.

Onze kroon dragen, niet omdat we perfect zijn, maar juist midden in onze twijfels, angst en vragen. Ik ben niet perfect, gelukkig niet. En daarom kun je de komende tijd ook weer echte verhalen van mij lezen over wat ik geleerd heb juist op de lastige momenten. Waarmee ik jou wil bemoedigen en uitdagen om jouw kroon te gaan dragen. Je mag groeien in het besef hoe waardevol jij bent, niet door wat je doet, maar gewoon om wie je bent. Je bent misschien niet perfect, maar wel goed genoeg. Goed zoals je bent, zoals jij is er maar een! Deel daarom jouw unieke verhaal.

Het bericht de kracht van het delen van jouw eerlijke verhaal verscheen eerst op Waardevol en Uniek.