In een eerdere blog knielen en overgave schreef ik over dat knielen, aan Jezus voeten bemoedigend kan zijn. Jezus wil je aanraken, wil je datgene geven waar je zo naar verlangt en wat je zo nodig hebt, wanneer je aan Zijn voeten neerknielt.

Toch is neerknielen, je aan je Maker overgeven niet alleen maar bemoedigend, het kan ook confronterend zijn. Wanneer je iets beseft waar je niet trots op bent. Zo besefte ik zelf een tijdje terug dat ik jaloers was. En jaloers op een ander zijn, daar ben ik niet trots op. Ik wil het liever niet zijn. En toch was ik het, maar ik was me daar eerst niet bewust van. Ik had een ander nodig die dit tegen me zei. Die spiegel van die ander hielp me om weer te beseffen dat ik me ergens aan vastklampte wat niet goed voor me was. Ik richtte mijn boosheid op de verkeerde mensen. En met dat ik me daar bewust van was, ervaarde ik al meer rust. Een spiegel voorgehouden krijgen is niet leuk, en voelt niet fijn. Maar het is wel nodig voor heling en groei.

En zo wil Jezus ons ook een spiegel voorhouden. Hij wil ons niet alleen maar bemoedigen en liefdevolle woorden toefluisteren. Maar Hij wil ook dat we eerlijk worden naar onszelf. Dat we niet langer wegrennen voor onze pijn. En heel eerlijk? Ik ben daar ook goed in. Wegrennen bij mijn pijn. Ik wil het niet voelen, het is te pijnlijk. Mijn neiging is dan om dat van mezelf te veroordelen, maar ook dat is niet helpend. En doet Jezus ook niet. Hij houdt ons een spiegel voor, maar hij veroordeelt ons nooit. Hij wijst ons nooit af.

Welke spiegel wil Jezus jou voorhouden? Waar ren jij voor weg? Wat wil jij niet voelen? Of welke woorden wil jij niet horen?

We mogen samen met alles van ons naar Jezus gaan, onze mooie kanten, onze kwetsbare kanten waarin we zo verlangen om gezien te worden en aangeraakt te worden, maar ook onze schaduwkanten, die we liever niet willen zien. Wanneer je iets doet of hebt gedaan waar je niet trots op bent en Jezus of iemand anders wijst mij daar op, dan voelt dat niet fijn, maar is wel goed. Het brengt heling en genezing, juist op die plekken waar ik misschien niet wil zijn of bij weg wil rennen.

Neerknielen aan Jezus voeten. Knielen in de woestijn, niet langer wegrennen voor onze pijn. Onze kwetsbaarheid, maar ook onze schaduwkanten er laten zijn. Verlang jij naar een plek waar jij kunt zijn, in alle eerlijkheid, met jouw kwetsbaarheid en pijn? Dan ben je van harte welkom tijdens de themadag ‘knielen in de woestijn’ op vrijdag 7 maart 2025 in Dalfsen. Klik hier voor meer informatie of om je aan te melden. Ik zie er naar uit om jou dan te ontmoeten, om samen in de woestijn te zijn.

Het bericht knielen is niet altijd fijn verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Knielen

Knielen. Op je knieën gaan. Jezelf overgeven in aanbidding, je op Hem richten. Dat doet iets met je. Dit heb ik zelf ook weer ervaren in de afgelopen periode. En nee, dat is niet elke keer zo. Toch merk ik dat wanneer ik kniel dit me helpt om meer los te laten en me echt over te geven en me op Hem te richten. Een van die momenten dat ik tijdens mijn stille tijd knielde, luisterde ik naar de volgende liederen: Jezus alles geef ik U, houd vol, morgen dans je weer en lopen op het water. Het eerste lied zocht ik zelf op en de andere liederen werden automatisch afgespeeld, maar pasten zo mooi op dat moment. Het misschien geen aanbiddingsliederen, maar ik werd er wel door bemoedigt.

Ja, er gaat zo’n rust van uit om neer te knielen aan Jezus voeten en te luisteren naar liederen en me door Hem te laten aanraken en bemoedigen.

Maar knielen aan Jezus voeten is niet altijd alleen maar bemoedigend, soms kan het ook confronterend zijn. Wanneer ik besef dat ik weer iets mag loslaten, of iets gedaan heb waar ik niet trots op ben. Dat voelt niet fijn, maar is wel goed. Het brengt heling en genezing, juist op die plekken waar je misschien niet wilt zijn of bij weg wil rennen.

Overgave

Mijn woord voor 2025 is overgave. Maar ook in 2024 kwam het woord al een aantal keren voorbij. Met sinterklaas kreeg ik als surprise een knielbankje dat mijn man voor mij had gemaakt. Maar ik had er nog niet heel veel gebruik van gemaakt. Tot die ene keer tijdens mijn stille tijd in december en op dat moment kreeg ik een naam door van iemand waar ik contact mee mocht opnemen.

Ik moest in die periode al een paar keer aan haar denken, maar dacht al vrij snel, maar ik ken haar niet, mag ik dat echt gaan doen? En waar moet ik het dan over gaan hebben? Mensen vragen voor de serie je kroon dragen vond ik niet zo spannend, want dan had ik een gerichte vraag, maar nu zomaar vanuit het niets zonder een concrete vraag contact met iemand opnemen?

Een ander moment in 2024 was tijdens een ondernemers dag voor christelijke vrouwen. In een moment van stilte mocht je iets op een steen schrijven en wat schreef ik op de steen? Het woord overgave. Die steen zie je overigens op de foto. Diezelfde middag deelde ik daar iets over voor de groep en stond ik met mijn armen wijd open, ook als een teken van overgave.

Nu weer terug naar dat moment dat ik een naam doorkreeg tijdens mijn stille tijd en ik neerknielde. Uiteindelijk heb ik toch contact met haar opgenomen en heb ik haar online gesproken. Het was een mooi gesprek. Zo bijzonder om tijdens dat gesprek iets te mogen delen over mijn eigen woestijnperiodes, de periodes waarin ik afscheid heb genomen van onze kinderen tijdens de zwangerschap. En te luisteren naar haar verhaal rondom haar miskramen.

Knielen in de woestijn

In de afgelopen tijd ging ik zelf ook weer diep in mijn persoonlijke proces en wat vind ik het dan soms moeilijk om me daar echt aan over te geven. Niet weg te rennen voor de pijn, het gemis, maar me er aan over te geven en er te laten zijn. In onze diep pijn, in onze kwetsbaarheid mogen we beseffen dat Jezus juist daar dichtbij ons wil zijn. Mogen we ons overgeven aan Hem de grote Geneesheer. En dat is iets dat we steeds opnieuw mogen doen.

Verlang jij er ook naar te groeien in overgave? Te knielen in de woestijn? Niet langer weg te rennen bij je pijn, maar in je kwetsbaarheid dichtbij Jezus te zijn? Dan nodig ik jou graag uit voor de themadag knielen in de woestijn op vrijdag 7 maart! Je kunt je opgeven door een mailtje te sturen naar johanneke@waardevolenuniek.nl

Ik zie er naar om samen in de woestijn te zijn en samen te knielen en ons over te geven aan onze Maker.

Het bericht knielen en overgave verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Het bericht Vertrouwen nieuw thema bloghop september en oktober verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Los laten? Pfff. Dat is zo niet mijn ding. Ik wil weten waar ik aan toe ben en ik wil zoveel mogelijk zelf de dingen onder controle houden. Als je de dingen zelf onder controle houdt, dan weet je tenminste waar je aan toe bent. Hoe is dit voor jou?

Ja, wat vind ik dat toch moeilijk loslaten..  Toch merkte ik tijdens mijn laatste zwangerschappen, ondanks dat ik al meerdere keren een kindje had verloren, ik wel steeds opnieuw weer het vertrouwen en de hoop had dat het die keer wel goed zou gaan. Dat vertrouwen is echt iets wat ik van God heb gekregen, waardoor het me steeds opnieuw lukte om hoe pril ook van de zwangerschap te kunnen genieten. Dubbel is het wel voor mij het woord loslaten, omdat ik ook daadwerkelijk mijn kinderen heb moeten loslaten. Toch merkte ik wel dat wanneer ik ze echt los kon laten en ze kon overgeven aan God, dit mij echte rust gaf.

En ook nu wanneer ik merk dat ik onrustig ben, omdat ik de dingen weer te veel zelf wil doen en zelf onder controle wil houden, dan heb ik het echt nodig om met open handen naar mijn Maker toe te gaan en tegen Hem te zeggen, of te zingen ‘Ik geef mijn leven aan U over, ik kan niet leven zonder U. Heer U alleen U heb ik nodig. Jezus alles geef ik U, wat ik ben of heb, of wat ik ooit zal zijn.’ Zing en bidt je met me mee?

Dan lees ik verder in het boek met liefde en lef van Sarianne ‘de kunst van het hopen is zit hem in het loslaten en je legen handen opheffen naar God. Hij vult ze dan met precies die dingen die goed voor jou zijn. Durf jij daarop te vertrouwen?’

Overgave heeft inderdaad alles te maken met vertrouwen. Je leven volledig toevertrouwen aan je Maker, de dingen niet zelf in de hand te willen hebben, maar je leven vol vertrouwen in Zijn hand te leggen. Je hart aan Hem geven. Durf jij je je hart en leven aan Jezus over te geven? Zo mogen we samen hoopvol en vol overgave naar het kerstfeest toe leven.

Het bericht overgave verscheen eerst op Waardevol en Uniek.