Tijdens onze vakantie in Normandie gingen we naar het Overlord museum. Ik wist trouwens niet dat dit de code naam van d-day was, weer iets is geleerd. Verder is er maar weinig blijven hangen van datgene wat ik las, omdat ik vooral veel technische omschrijvingen las over wapens en materiaal.

Aan het einde van het museum zag en las ik iets wat me echt raakte, foto’s en verhalen van veteranen. Veel mensen liepen door en keken waarschijnlijk alleen naar de foto’s. Zelf heb ik in dat deel van het museum het meest gelezen. Zo mooi en inspirerend om verhalen te lezen. Een quote die me bij bleef was ‘we huilden niet of schreeuwden om onze moeders, zoals je in films vaak ziet, nee we deden gewoon wat we moesten doen.’ Ja, die verhalen blijven bij mij wel hangen. Niet al die feiten over de tweede wereld oorlog of technische gegevens over wapens of middelen, maar de verhalen van de mensen die het meegemaakt hebben. De echte verhalen die raken.

Er gaat zoveel kracht uit van het delen van een verhaal, van jouw verhaal. Ieder mens heeft een verhaal, ook jij! Jij bent het waard om jouw verhaal te delen, jouw echte verhaal. Niet een perfect plaatje zoals op social media of in een film. Maar jouw eerlijke en echte verhaal.

Jouw echte, eerlijke verhaal, over de mooie momenten, maar ook over de minder mooie momenten. Momenten die je eigenlijk misschien liever niet wil vertellen omdat je niet onzeker wilt overkomen.

Wil jij je krachtig voelen? Wees dan eerlijk, want er schuilt kracht in kwetsbaarheid. Deel maar jouw eerlijke, echte verhaal.

Juist die eerlijke verhalen over de momenten waarop jij je onzeker, bang of niet goed genoeg voelde, zijn momenten die zorgen voor verbinding, omdat er herkenning is. Deel het maar met mensen die voor jou veilig voelen. Je hoeft niet direct met iedereen te delen, maar kijk maar wie voor jou veilig genoeg is om het wel te delen. Dat kan zo helend werken door je onzekerheid, angst of schaamte hardop uit te spreken. Als je het uitspreekt dan wordt de emotionele lading al een stuk minder en zal jij je minder onzeker of angstig voelen, omdat je merkt dat je niet de enige bent.

Ja, er gaat kracht uit van het delen van jouw verhaal. Verhalen zijn nodig om verteld te worden. Echte, pure verhalen. Niet alleen maar succesverhalen. Maar door juist ook de faalmomenten te delen laat je zien dat je niet perfect bent, maar gewoon mens en zo kunnen we elkaar aanmoedigen om ondanks onze faalmomenten door te gaan met datgene wat onze Maker in ons gelegd heeft.

Onze kroon dragen, niet omdat we perfect zijn, maar juist midden in onze twijfels, angst en vragen. Ik ben niet perfect, gelukkig niet. En daarom kun je de komende tijd ook weer echte verhalen van mij lezen over wat ik geleerd heb juist op de lastige momenten. Waarmee ik jou wil bemoedigen en uitdagen om jouw kroon te gaan dragen. Je mag groeien in het besef hoe waardevol jij bent, niet door wat je doet, maar gewoon om wie je bent. Je bent misschien niet perfect, maar wel goed genoeg. Goed zoals je bent, zoals jij is er maar een! Deel daarom jouw unieke verhaal.

Het bericht de kracht van het delen van jouw eerlijke verhaal verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Anja begint met het vertellen van haar verhaal ‘Op mijn twintigste verongelukt mijn 7 jaar oudere broer. Korte tijd was er ruimte voor het uiten van emoties, maar al snel gingen we weer over tot de orde van de dag. Mijn ouders, broers en zussen hadden hun partner en hun kinderen, maar ik bleef alleen. Ik liep uiteindelijk helemaal vast en voelde me ontworteld. In mijn boek Ontworteld…, rouw- verwerking bij ongehuwden schrijf ik over mijn worsteling met mezelf, rouw, vriendschap en geloof. Ook de laatste jaren zijn voor mij geen makkelijke jaren geweest, vanwege mijn chronische ziekte en borstkanker, maar ondanks de pijn en de moeite blijf ik hoop houden. Al zijn er ook genoeg momenten dat het me niet lukt om hoopvol te zijn.‘

‘Het woord HOOP betekent voor mij toekomst. Vanwege mijn chronische ziekte en behandeling tegen borstkanker ervaar ik vaak dat hoop en dan eigenlijk Hoop met een hoofdletter, mij door het heden draagt en leidt. De momenten die voor mij vol hoop zijn geweest, zijn de momenten dat ik me letterlijk gedragen voelde door de Heere. Dat zijn ook of juist ook de momenten dat ik zoveel liefde en hulp van mensen ontving tijdens moeilijke tijden. Maar ook zo’n moment als ik een klein bloemetje dwars door de tegels zie groeien of een “gehavende” boom die natgeregend is, zie schitteren in de zon.’

‘De tekst waarin de Heere Zich bekend maakt met Zijn Naam: Ik zal zijn die Ik zijn zal, heeft mij echt bemoedigt, aldus Anja, weet je, daar zit alles in, vind ik, en kan ik ook niet goed uitleggen. De tekst spreekt gewoon al voor zich.’

Op de quote Hold On, Pain Ends, reageert Anja ‘Daar heb ik wisselende gevoelens bij. Letterlijk denk ik vaak, dat is niet waar. De pijn eindigt niet in dit leven. We leven in een gebroken wereld na de zondeval en daarom kent ieder mens pijn, moeite en verdriet. Lees je het breder en geestelijker, ja dan klopt het 100%: de pijn zal overgaan, na dit leven is er het eeuwige leven en daar zal geen moeite en verdriet en pijn zijn. Afhankelijk van mijn gemoed word ik rebels als ik dit lees óf omhoog getild.’

‘Hoopvol blijven, dat lukt me niet altijd. Er zijn dagen dat ik er he-le-maal doorheen zit en als de Heere mij dan niet vasthoudt en optilt, zou ik in de put blijven zitten. Hij geeft mij hoop! Hij is de bodem en grond onder mijn voeten, ja óók als ik in de put zit.’

Tot slot wil Anja jou meegeven ‘het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn. Hobbels en (val-) kuilen maken onze levensweg soms lastig. Schroom niet om dat te herkennen én erkennen, allereerst aan jezelf maar ook aan anderen. Henri Nouwen schrijft hierover “omarm je pijn.” Ik vind dat nét even iets teveel van het goede (omdat ik omarmen zie als ‘houden van’ en ‘dit vind ik fijn cq ik vind je lief’), maar ik begrijp wel wat hij bedoelt te zeggen: geef toe dat het niet altijd meevalt, pijn mag er zijn! Moeite en verdriet ook en als het allemaal tegelijk komt in je leven: huil, huil en huil nog eens EN schuil bij de Heere om dan na een moment van erkennen en toegeven dat het niet meevalt, weer op te krabbelen en samen met de Heere en alle mensen die Hij je geeft, je weg vervolgen. Hoopvol richting de Toekomst.’

Anja, dank je wel voor jouw verhaal vol hoop. Wil je meer lezen over Anja of ben je benieuwd naar haar boeken, neem dan eens een kijkje op haar website

Het bericht unieke vrouw Anja de Jong verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Mooie vragen om over na te denken. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik er soms ook even niet over na wil denken. Ja, de mooie dingen die ik heb meegemaakt daar wil ik wel over praten en over nadenken. Maar de pijnlijke en moeilijke momenten? Daar ga ik liever niet heen. Ik heb de neiging om daarvoor weg te lopen, of om dat deel van mij veilig achter een luikje te verstoppen en dat luikje niet meer open te doen.

Soms kun je er zomaar weer bij stilgezet worden, door een opmerking of houding van iemand. En nee, dan doet die ander je niet bewust pijn, maar wordt er in jouw iets aangeraakt vanuit jouw verleden. Al kun je op zo’n moment nog steeds de neiging hebben om dat te negeren en net doen alsof het er niet is. Toch komt er een moment waarvan je denkt, nu moet ik er wel echt iets mee. Op zo’n moment is het goed om liefdevol te zijn naar jezelf en te kijken, wat gebeurt er nu precies? Waarom word ik nu zo geraakt? Wat zegt dit over mij en over mijn verhaal? Wat is er gebeurd in het verleden waardoor dit mij nu zo raakt?

Brene Brown schrijft hierover in haar boek Sterker dan ooit:

‘Het is moedig om je eigen verhaal onder ogen te komen.’

Ja, er is moed voor nodig om je eigen verhaal onder ogen te komen. En nee, het is niet altijd makkelijk en leuk. Zelf merk ik op moment dat steeds meer puzzelstukjes van mijn verhaal op hun plek gaan vallen. De gesprekken die ik dan heb over mijn verleden en mijn gevoelens van pijn en eenzaamheid zijn niet fijn, toch merk ik ook door het eerlijk onder ogen te komen, dat het me helpt om mijn verhaal te omarmen. Te accepteren dat ik ben zoals ik ben en dat mijn verhaal is, zoals die is.

Mijn verhaal in het verleden kan ik niet meer veranderen, maar mijn verhaal voor de toekomst wel. Door liefdevol te zijn naar de delen in mij waar nog pijn is, en die delen bij Jezus te brengen en me door Hem te laten helen. Wanneer je doet alsof die pijn er  niet is, dan kun je die delen in jou ook niet laten helen. Door jouw verhaal te omarmen, te accepteren dat je bent zoals je bent, hoe moeilijk dat ook is, zeker als er heftige dingen zijn gebeurd, is een begin van een helingsproces. Een begin samen met Jezus, waarbij Hij aan het werk gaat en Hij in jouw verhaal een belangrijke rol gaat spelen. Het verhaal dat je Maker heeft geschreven gaat dan weer worden zoals Hij het oorspronkelijk heeft bedoelt en je mag dan weer die persoon worden zoals Hij jou bedacht heeft.

Ik bid voor jou, dat je jouw verhaal leert omarmen en je door Jezus liefde laten verwarmen.

Het bericht jouw verhaal omarmen verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Jouw verhaal

Jij hebt invloed op hoe jouw verhaal afloopt. Jij kunt er zelf voor kiezen hoe jij reageert op het onder ogen komen van jouw verhaal. Vertel je alles? Of wil je sommige delen niet lezen en sla je sommige bladzijdes liever over?

Jij kunt aan jouw verhaal een stromend vervolg te geven. Stromen van liefde naar jezelf en de ander. Dit lukt niet in eigen kracht. Maar wanneer jij met alle bladzijdes van jouw verhaal naar je Maker gaat, wil Hij jou helen en dicht bij jou zijn in jouw pijn.

En als Zijn geliefde dochter mag je zeker weten dat het einde van jouw verhaal goed is, wat zeg ik? Perfect. Volmaakt. Nee nog niet op deze aarde, maar wel als we echt zijn thuisgekomen bij Papa. Met dat vooruitzicht mogen we ook nu al op aarde liefdevol kijken naar ons verhaal. En in onze gebrokenheid naar Hem toe gaan. Hij, die aan het begin van ons verhaal aanwezig is, zal er op de laatste bladzijde zeker bij zijn!

Het bericht kijken met je hart naar jouw verhaal verscheen eerst op Waardevol en Uniek.