Aan het begin van de dinsdagmiddag kreeg ik een berichtje van de school van onze jongste ‘kun je haar komen ophalen? Ze is echt niet fit. En tien minuten later weer een berichtje ‘oh het gaat wel weer, het hoeft toch niet’. Om na weer tien minuten het volgende berichtje te krijgen ‘oh het gaat toch niet’.

Wat bleek nu? Ze hadden k3 opgezet en daar ging ze wel op dansen, maar toen de muziek was afgelopen voelde ze alweer de buikpijn. Uiteindelijk haar daarom wel eerder opgehaald van school en de dagen erna was ze nog steeds niet fit.

Ik merkte bij mezelf dat ik wel even moest schakelen, dat ik even baalde dat ik nu niet kon werken, maar als mijn zieke dochter zag, was het ook wel weer goed. Ik wilde er graag voor haar zijn, maar ik wilde ook graag aan het werk. En bij beide merk ik soms dat ik mezelf een hoge lat opleg.

Dat ik graag de perfecte moeder wil zijn, maar ook dat ik alles in mijn werk voor mijn praktijk perfect wil doen. Maar ja, dat lukt natuurlijk niet. Uiteindelijk lukte het me wel om datgene wat ik in mijn hoofd had om te willen doen los te laten en niet zo veel te willen en maar gewoon te kijken wat wel zou lukken.

Juist de dag dat ik niet zoveel kon doen lukte het me om gewoon te zijn en meer niet. En wat voelde dat eigenlijk fijn, gewoon zijn. Ik merkte dat ik er rustig van werd, maar er ook weer creatieve ideeën kreeg. Hoe is dit voor jou?

Lukt het jou ook om te zijn? Of ben je iemand die graag veel wil doen? En als je dingen doet, heb je dan ook de neiging om de dingen die je doet ook perfect te willen doen? Leg jij jezelf dan een hoge lat op, omdat als jij de dingen perfect doet, dan heb jij de controle. Maar wat gebeurd er dan wanneer er iets gebeurt waar je geen controle over hebt? Wat als dingen anders gaan? Vul zelf maar in, waar jij op dit moment mee te maken hebt of waar je mee te maken hebt gehad. Wat doe jij als de dingen anders gaan dan als jij had bedacht?

Jij bent zoals je bent. Jij bent waardevol precies zoals jij bent. Wat doet dit met je, als je deze woorden leest? Denk je dan snel, ja dat weet ik wel. Maar laat je het ook echt binnen komen in je hart? Of is het iets dat je wel weet met je hoofd, maar waarin je hart nog niet geloofd? Voel je je zo vaak niet waardevol, onzeker of heb je last van pieker- of angstige gedachten? Hoe ga je daar dan mee om?

Een prachtig kinderboek van Max Lucado is het boek kom zoals je bent. Dat gaat over kinderen die horen dat de koning komt en allemaal een prachtig talent gaan inzetten om aan de koning te kunnen geven. Maar als de koning komt in gewone kleding, zijn ze te druk met wat ze doen en hebben ze geen tijd voor hem. Een van hen denkt dat ze juist niets te geven heeft, maar zij geeft hem juist het belangrijkste: haar tijd en haar hart.

Zo mooi om door het lezen van dit boek weer te beseffen dat je bij God altijd mag komen zoals je bent, en het er ten diepste niet om gaat wat je doet, maar wie je bent. En dat je jezelf en jouw hart aan Hem mag geven.

Je bent waardevol om wie je bent en niet om wat je doet. 

Het bericht waardevol om wie je bent verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

De plantjes in de plantenbakken zetten ging trouwens ook niet helemaal zoals ik had gehoopt. Net bij het weer ophangen van de laatste plantenbak aan de schutting hoorde ik.. krrr… gevolgd met een grrr van mij. Helaas dat bakje was kapot en kon niet meer recht worden op gehangen. Ik baalde, maar dacht ook vrij snel ‘ach ja, dan hangt ie maar scheef, het hoeft tenslotte niet perfect. En ach zo scheef heeft ook wel iets. 

De dingen die Ik doe hoeven niet perfect te zijn, maar zelf moet ik wel perfect zijn. Wat is dat toch? Waarom veroordeel ik mezelf zo snel? 

Als ik dan kijk naar dat voorbeeld in de tuin, mocht ik in eerste instantie mijn ongenoegen niet uiten en niet mopperen van mezelf. Nee, ik moest dankbaar zijn dat hij tenminste iets deed in de tuin en er voor zorgde dat het nog netter werd. Maar ik baalde wel van de troep op dat moment, ik wilde alleen maar rust. En net op dat moment kwam ook mijn dochter ‘wilt u een spelletje doen?’
‘Nee, sorry nu even niet’ zei ik heel rustig
Maar van binnen wilde ik even heel hard gillen. Ik wilde gewoon even niets. Ik had een drukke week gehad en was moe.
Maar ook op dat moment voelde ik weer gelijk oordeel naar mezelf. ‘Stel je niet zo aan, je kunt toch prima even een spelletje doen met je dochter?’ 
Nee, dat lukte me niet. Ik besloot daarom goed voor mezelf te zorgen en tijd voor mezelf te creëren en even van me af te schrijven. Tijdens het schrijven kwam ik er achter dat ik me weer zo voelde falen en de gedachte ik ben niet goed genoeg was weer sterk aanwezig. Ik schreef het daarom een paar keer op en las het hardop voor. Ik ben niet goed genoeg. Ik ben niet goed genoeg. Ik ben niet goed genoeg.

Nee, ik ben niet goed genoeg. Ik heb Jezus nodig. Ik mag door Zijn liefdevolle ogen naar mezelf kijken en zijn woorden tot me door laten dringen:
Je bent goed zoals je bent.
Je mag er zijn.
Ja, ik ben
dat is genoeg.
Zijn geliefd kind.

Stoppen met oordelen 
maar gevuld met Zíjn liefde
mag ik op weg gaan.
Dit is een proces 
van vallen,
maar ook weer opstaan.

Ik ben gewoon goed,
om wie ik ben
en niet om wat ik doe.

Het bericht ik ben… dat is genoeg verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

‘Je bent niet wat je doet. Je bent gewoon goed. Wat zeg ik? In Gods ogen ben je perfect. Al zal het op deze aarde nooit perfect zijn, we zullen altijd te maken hebben met de gebrokenheid van dit leven.’ Zo begint Beatrix, om vervolgens haar eigen verhaal te vertellen ’11 jaar geleden kreeg ik te horen dat ik MS heb, maar ik ben toen gewoon doorgegaan. Totdat ik om de drie maanden een schub kreeg en een prednison infuus. Vaak was ik nog amper opgeknapt, maar ging ik alweer aan het werk. Mijn moeder en zus hebben ook MS, maar bij mij dachten ze in eerste instantie dat het tussen mijn oren zat. Totdat ik veel aanvallen kreeg waardoor ik afbrokkelde en uiteindelijk in een burn out belandde. Ik heb toen diverse therapieën uitgeprobeerd en uiteindelijk kwam ik terecht bij een christelijke psychosociaal therapeut. Dat was voor mij een verademing.’

Beatrix wilde andere vrouwen die in vergelijkbare situaties zitten gaan helpen, daarom is ze de opleiding Stressbegeleiding en Coaching bij Scheidegger gaan volgen en daarna een verdiepende coach opleiding bij Total Balance. Na deze studies is Beatrix begonnen met haar eigen praktijk Steady Coaching. ‘Steady betekent stabiel. Ik wilde chronisch zieke vrouwen of vrouwen in een burn out helpen om in balans te komen. Totdat ik door de christelijke coaching meer getrokken werd naar identiteit. Wie ben je? Je mag eerst aan de slag met genezing van oude wonden. Wanneer jij je geliefd voelt en de rommel uit je verleden een plek hebt gegeven en hebt laten helen, kun je de stormen aan die op je af komen in het heden. In Jezus mag je stabiel staan. Zelf ben ik ook meer steady geworden in de afgelopen jaren als coach en dat is wat iedereen gun: meer rust in wie je bent.’

‘Christelijke vrouwen hebben er soms meer last van dat ze zich niet geliefd voelen, dan niet christelijke vrouwen. Vaak zijn ze op zoek naar verbinding met God, maar hebben ze amper verbinding met zichzelf. Daarom vind ik christelijke coaching zo belangrijk. We zijn hier op aarde met een doel, als wij gaan zoeken naar dat plan en dat uit gaan leven, dan hoef je niet meer te twijfelen of je iets wel of niet goed doet, want dan doe je het vanuit je hart en dan is het altijd goed. Wij zijn bedacht en gemaakt en geliefd door de Vader. Hij vind ons perfect, wie zijn wij dan om te denken dat we niet perfect zijn?’

Dan vervolgt Beatrix ‘hoe wij oorspronkelijk bedoelt zijn, zo wordt het op deze aarde alleen nooit. Je kunt nooit perfect zijn. Al ben ik zelf ook perfectionistisch, en als het niet perfect is, dan doe ik dat liever niet, dit geld bijvoorbeeld voor kleuren. Totdat ik van iemand een kaartje kreeg, met daarop de tekst “ik ben trots op je, omdat je buiten de lijntjes kleurt. Kijk eens hoe mooi kunstwerk je hebt maakt.” Dat vind ik dan wel bijzonder om te horen en helpt mij wel om minder perfectionistisch te zijn. Vlak na mijn burnout was ik overigens heel gestructureerd, maar nu ben ik wel losser geworden. Loslaten en vertrouwen is iets wat ik heb moeten leren. Zelf ben ik ook iemand die altijd iets moet doen. Zo dacht ik, dat ik een Camino moest lopen om bepaalde dingen af te sluiten, maar dat is helemaal niet zo. Ik mag gewoon gaan zitten en gewoon zijn. Daar word ik wel steeds beter in, maar dat is ook een vereiste als je MS hebt. Af en toe ga ik bewust over mijn grenzen heen, maar dat calculeer ik dan netjes in. Ik merk ook wel dat het mij helpt om s ochtends te beginnen met het lezen van een leesplan en de inspire bijbel en nu dat een gewoonte is geworden, ervaar ik meer rust en ben ik meer in balans.’

Over de vraag waar Beatrix van geniet in haar werk hoeft ze niet lang na te denken. ‘Ik geniet er enorm van wanneer ik zie dat mensen stapjes zetten in hun proces. Dan ben ik trots op ze, maar ben ik vooral God dankbaar. Ik heb dan een instrument van Hem mogen zijn.
Gebed is voor mij heel belangrijk, alle gesprekken die ik voer en de mensen die ik coach breng ik in gebed en dan vraag ik de Heilige Geest om aan mij te laten zien welke methodiek of welk middel ik mag gebruiken om de ander verder te helpen. Ik vind het mooi om samen aan de slag te gaan met je identiteit, wie ben je en waar kom je vandaan, om uit te komen bij wie je bent in Jezus. Al de leugens die je heb meegekregen of waar je zelf in bent gaan geloven, daar mag je mee afrekenen en je mag in Gods waarheid gaan staan.’

Tot slot wil Beatrix jou meegeven ‘Je bent zo gewenst, waardevol en uniek. Er zit zoveel meer in jou, dan jij soms denkt. Je kunt soms zo tegengehouden worden door dingen, maar er is altijd Iemand die naast je loopt, die jou gemaakt heeft en het mooiste vind van deze aarde. God houdt in het bijzonder van jou persoonlijk. Hij ziet jou. Jij bent de moeite waard! Dat is zo belangrijk om in te geloven. Je bent Gods geliefd kind. Je bent precies goed zoals je bent.’

Het bericht unieke vrouw Beatrix Willemsen verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Dit klopt ook, je bent wel goed genoeg. Toch kan er ook een gevaar in schuilen om te snel met de waarheid te komen. Het helpt je soms meer om eerst te kijken, waarom denk ik dat? Waarom ben ik niet goed genoeg? Wanneer heb ik deze stem voor het eerst gehoord in mijn leven? Het helpt dan om de woorden hardop uit te spreken. Ik voel me niet goed genoeg. Ik ben niet goed genoeg. Ik ben niet goed genoeg.

Een tijdje terug deed ik dit zelf ook. De eerste paar keer dat ik de woorden uitsprak was ik nog vol emotie en in tranen. Maar hoe vaker ik het zei en hoe meer ik het gevoel er liet zijn en mijn emoties de ruimte gaf, hoe rustiger ik werd. En op een gegeven moment kon ik het heel rustig zeggen. Ja, ik ben niet goed genoeg. Dat is wat ik heb geleerd over mezelf. Ik ben inderdaad niet goed genoeg, maar Jezus is dat wel. Juist op de momenten dat ik mij niet goed genoeg voel, mag ik naar het kruis gaan. Juist in mijn onzekerheid en gebrokenheid mag ik dicht bij Jezus zijn. Met die negatieve gedachtes over mezelf en mijn pijn vanuit het verleden mag ik naar Hem. Ik mag me door Hem laten helen.

Ja, het begint om de angst die er onder de gedachtes zit dat ik niet goed genoeg ben, er te laten zijn. Juist daar mag ik gewoon zijn, in mijn gebrokenheid en dicht bij mijn pijn. Juist daar, wil Jezus zijn. In mijn gebrokenheid, leer ik me afhankelijk van Hem op te stellen. En mag ik me weer vullen mij met Zijn waarheid dat ik wel goed genoeg ben en Zijn liefde voor mij. We mogen we luisteren naar Zijn stem:

Je bent wel goed genoeg. Goed genoeg, niet door wat je doet, maar om wie je bent. Je bent Mijn geliefde dochter. Ik heb jou onvoorwaardelijk lief. Ik ben dol op jou! Je bent zo intens geliefd.

Het bericht niet goed genoeg verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Wat verlang ik daar naar, dat het me steeds meer lukt om te beseffen dat ik goed genoeg ben en niet steeds bezig ben met wat anderen van mij denken. Ben jij daar ook naar op zoek, wil je leren minder bezig te zijn met wat anderen van jou vinden? Dan is dit boek echt een aanrader. Brene geeft je heel veel waardevolle tips en er staan veel inspirerende quotes in het boek, waar ik zelf veel van heb geleerd. Een paar quotes wil ik graag delen:

‘Om onze imperfectie te kunnen omarmen en een goed gevoel van eigenwaarde te ontwikkelen, zullen we moed, compassie en verbondenheid moeten beoefenen in ons dagelijks leven. Moed, is eigenlijk een gewoonte, een vaardigheid. Je krijgt moed, door moed te tonen. We nodigen compassie uit in ons leven door compassie te tonen tegenover onszelf en anderen, en we ervaren verbondenheid in ons leven door ons er voor open te stellen en verbondenheid met anderen te tonen.’

Wauw, gewoon gaan doen dus. Je krijgt moed, door moedig te zijn. Meer compassie, door gewoon liefdevol te zijn, naar jezelf en de ander.

Over het krijgen van nieuwe moed schrijft Brene

 ‘Druk op je DIP knop en zorg voor..  DUIDELIJKHEID. Elke keer dat ik word geconfronteerd met een situatie waarin ik me kwetsbaar voel, schep ik duidelijkheid over waar ik voor sta en door tegen mezelf te zeggen: Krimp niet ineen. Sta voor jezelf. Ik hoef mezelf niet klein te maken om te voorkomen dat anderen zich ongemakkelijk voelen en ik hoef me ook niet te wapenen om mezelf te bescheren. INSPIRATIE. Ik laat me inspireren door iedereen die zijn of haar werk en zienswijze met de wereld deelt. Moed is aanstekelijk. POSITIEVE ACTIE. In situaties waarin ik me kwetsbaar voel, probeer ik authenticiteit altijd tot mijn hoofddoel te maken.’

En tot slot over een quote over dat je goed genoeg bent.

‘Voor een bezield leven hoef je niet aan allerlei voorwaarden te voldoen. Je bent al goed genoeg. Je bent het al waard liefde te ontvangen en erbij te horen. Nu. Op dit moment. Zoals je bent. Om jezelf te kunnen accepteren en een goed gevoel van eigenwaarde te ontwikkelen, moet je je lijst met voorwaarden loslaten.’

Goed genoeg. Je bent al goed genoeg. Je hoeft niet eerst aan van alles te voldoen. Het gaat er niet om wat je doet, je bent gewoon goed!

Het bericht de moed van imperfectie verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Wat kan het je soms verlammen wanneer je continue een stem in je hoort: je doet dit niet goed, je doet dat niet goed. Het kan altijd beter of het kan altijd meer. Het kan zelfs zo ver gaan dat het niet alleen gaat over dat wat je doet, maar dat je hoort je bent niet goed genoeg, je bent niet goed genoeg.

Herken je deze stemmen? Dan wil ik juist jou deze maand bemoedigen: Het gaat er niet om wat je doet, je bent gewoon goed.

Je kunt blogs lezen over de verlammende gedachten dat je niet goed genoeg bent. Al kunnen deze gedachten je soms ook helpen. Helpen? Hoe dan en waarbij dan? Ook daarover kun je deze maand een blog lezen.

Het gaat er niet om wat je doet. Je bent gewoon goed. Goed genoeg. Deze maand kun je een interview lezen met Beatrix Willems, zij is coach bij haar eigen praktijk Steady Coaching en legt uit waarom het zo belangrijk is dat je beseft dat je goed bent zoals je bent.  

Perfectionisme heeft ook alles te maken met de lat erg hoog leggen voor jezelf. Dit doet me denken aan een lied van Mattijn Buwalda: Ligt de lat weer veel te hoog? Loop er dan lachend onder door. Makkelijker gezegd dan gedaan. Waarom leggen we toch steeds opnieuw de lat zo hoog? Waarom willen we ons zo snel vergelijken met een ander en het dan net even iets beter doen dan die ander?

Wanneer ik besef dat ik niet goed genoeg ben, mag ik beseffen dat Jezus dat wel is. Juist in je onzekerheid mag je naar Jezus en je laten vullen met Zijn waarheid en Zijn liefde. Hij houdt zo onvoorwaardelijk veel van mij.  Papa houdt ook ontzettend veel van jou, is zelfs dol op jou! Jij bent gewoon goed, omdat je Zijn geliefde dochter bent, het gaat dus niet om wat je doet.

Het bericht het gaat er niet om wat je doet, je bent gewoon goed verscheen eerst op Waardevol en Uniek.

Dan gaan we in kleine groepjes uiteen om oefeningen te doen. Nu vlak achter mij hoor ik weer die stem: ‘je bent niet goed genoeg, je bent niet goed genoeg’. Ik breek. De tranen zijn niet meer te stoppen. Ik laat ze stromen en naar buiten komen. Nog na snikkend doe ik nogmaals de oefening. ‘Je bent niet goed…’ ik laat de stem niet uitspreken en schreeuw: ‘STOP, ik ben wel goed genoeg. Ik mag er ZIJN! Alles van mij mag er ZIJN!’

Dat moment, die dag, dat weekend van Groundwork is het begin geweest van een acceptatieproces met vallen en opstaan. Een proces waarin ik steeds meer leer dat ik mag zijn zoals ik ben. Wat heb ik veel geleerd over mezelf, over wanneer ik die stem voor het eerst hoorde en wanneer ik nu nog gevoelig ben voor die stem.

Gelukkig hoor ik steeds vaker een liefdevolle stem die tegen me fluistert:
Je bent wel goed genoeg!
Je bent een parel.
Je bent een wonder.
Je bent bijzonder.
Je bent waardevol!

Mijn geliefde dochter!

Ik zie jou en hou van jou.

Om die fluistering van mijn hemelse Papa te verstaan is het belangrijk om weerstand te bieden tegen de leugens. Gelukkig hoef ik dat niet zelf te doen,
maar in de kracht van Zijn Naam. Hij geeft me steeds opnieuw de kracht om in Zijn waarheid te staan.
Ik mag Zijn liefde door me heen laten stromen, om tot mijn bestemming te komen. Als Zijn geliefd kind en in het besef dat Hij me waardevol vindt.

Het bericht niet goed genoeg verscheen eerst op Waardevol en Uniek.